Architekci dekonstrukcji i Szkice Franka Gehrego w Klubie Sztuka Architektury

26 stycznia 2012 r. o godz. 18.00 na warszawskim Muranowie odbędzie się kolejne spotkanie z filmami o architekturze. Tym razem będzie można zobaczyć dwa wielkie przeboje, filmy Architekci dekonstrukcji oraz Szkice Franka Gehrego.

Szkice Franka Gehrego, reż. Sydney Pollack (źródło: materiały prasowe organizatora)

Architekci Dekonstrukcji (Deconstructivist Architects) – USA 2001 (55’)
Real. Michael Blackwood, architekci: Peter Eisenman, Frank Gehry, Zaha Hadid, Coop Himmelblau, Rem Koolhaas, Daniel Libeskind, Michael Sorkin, Bernard Tschumi, Hajime Yatsuka, Jacques Derrida.

Film przygotowany przez znaną, nowojorską firmę Michael Blackwood. Opowiada o powstaniu ruchu architektury dekonstrukcji. Prezentuje odniesienia tego ruchu do historyzującego postmodernizmu i uwikłanego w politykę konstruktywizmu. Pokazuje związki tego ruchu z filozofią Jacquesa Derridy. Wskazuje też na różne nurty w kręgu architektury dekonstrukcji – od Petera Eisenmanna po Franka Gehrego. Zajmuje się także niezwykłym fenomenem zbiorowego wystąpienia grupy architektów, którym udaje się zbudować spójny program, a następnie wcielić go w życie przekształcając później sukces ideowy w towar rynkowy. W filmie występują Peter Eisenman, Frank Gehry, Zaha Hadid, Coop Himmelblau, Rem Koolhaas, Daniel Libeskind, Michael Sorkin, Bernard Tschumi, Hajime Yatsuka, Jacques Derrida.

Szkice Franka Gehrego (Sketches of Frank Gehry) USA/Niemcy 2005 (90’)
Reż. Sydney Pollack, architekt: Frank Gehry

Bohaterem filmu jest amerykański architekt Frank Owen Gehry (właśc. Ephraim Goldberg), twórca m.in. Muzeum Guggenheima w Bilbao, Walt Disney Hall w Los Angeles czy Tańczącego Domu, znanego jako Ginger i Fred, w Pradze. Realizacja filmu trwała pięć lat. Obrawszy za punkt wyjścia pierwotne szkice, jakie Gehry wykonał do każdego ze swych monumentalnych dzieł, film bada proces, podczas którego architekt przeobraża abstrakcyjne szkice i trójwymiarowe modele, najczęściej wykonane ze skrawków kartonu i taśmy klejącej, w monumentalne budowle zbudowane z tytanu i szkła, betonu i stali, drewna i kamienia. Dokument nie zajmuje się architektoniczną teorią. Odziera teorię do nagości, stwarzając w ten sposób nowy punkt widzenia na życie artysty i jego niepowtarzalny styl pracy.