Od 27 stycznia 2012 r. na ekranach polskich kin będzie można oglądać Nagrodę Pauli Markovitch.
Film jest debiutem fabularnym scenarzystki filmów Fernando Eimbcke’a (Sezon na kaczki, Na jeziorem Tahoe). Film mającej polskie korzenie reżyserki został nagrodzony na wielu prestiżowych festiwalach, w tym w Berlinie (Srebrny Niedźwiedź za najlepszą scenografię i zdjęcia Wojciecha Staronia), Wrocławiu (nagroda publiczności na MFF Nowe Horyzonty), Limie, Guadalajarze i Erywaniu.
To autobiograficzna historia. Jej akcja rozgrywa się w miejscach, które pamiętam z dzieciństwa. Powracam do nich w snach. To wrogie czasy – mówi o filmie Paula Markovitch.
W tle zainspirowanej wspomnieniami opowieści reżyserki tkwi dramatyczna wielka historia współczesnej Argentyny. Urodzona w Buenos Aires Markovitch miała osiem lat w chwili puczu generała Videli. Podobnie jak siedmioletnia Ceci – bohaterka Nagrody, uciekła z matką do odległej o prawie 300 km od stolicy nadmorskiej miejscowości San Clemente de Tuyu. Ceci skrywa sekret, którego wyjawienie może kosztować życie całą jej rodzinę, nie zdając sobie sprawy z jego istoty. Czy uda jej się zachować milczenie?
Paula Markovitch nie odwołuje się bezpośrednio do historycznych faktów, mimo to jej film nosi znamiona antymanifestu wymierzonego w kult zbrojnej siły i politycznej dyktatury, połączonego z obyczajowym dramatem jednostki. Osobista historia przybiera tu formę mglistej, niespokojnej impresji osadzonej w latach 70. w totalitarnej Argentynie. Dominuje w niej atmosfera dorastania w miejscu wyjałowionym, nieprzyjaznym, zbudowana w dużym stopniu na wspaniałej pracy kamery Wojciecha Staronia.
Nagroda (El premio, 2011)
polska premiera: 27 lutego 2012 r.
produkcja: Francja, Meksyk, Niemcy, Polska
reżyseria: Paula Markovitch
scenariusz: Paula Markovitch
