Do 6 kwietnia 2012 roku w Mazowieckim Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu można oglądać wystawę Kamila Kuskowskiego Szczęście w nieszczęściu.
Szczęście w nieszczęściu to multimedialna wystawa Kamila Kuskowskiego podejmująca temat zjawiska zwanego zabobonnością. 13 prezentowanych na wystawie prac (prace malarskie, wideo, obiekty i instalacje) odnosić się będzie do występujących w kulturze współczesnej wierzeń i praktyk opartych na przekonaniu o istnieniu mocy nadprzyrodzonych, które mogą sprowadzić na kogoś nieszczęście lub przeciwnie – uchronić od zła.
Do wiary w przesądy przyznaje się znaczna część polskiego społeczeństwa. Co więcej, wiele z tych dalekich od racjonalności wierzeń i praktyk ma charakter międzynarodowy. Na całym świecie w wieżowcach brak jest 13 piętra, w wielu samolotach nie ma siedzeń z tym nieszczęśliwym numerem, a piątek trzynastego uchodzi za feralny. Podobną, uniwersalną wymowę mają rozbite lustra gwarantujące co najmniej siedem lat nieszczęścia, czy czarny kot powszechnie kojarzony z siłami nieczystymi. Przesądy najczęściej dotyczą konsekwencji zdarzeń: pecha według przesądnych przynosi przejście pod drabiną, zaś spotkanie kominiarza szczęście. Inny przykład to trzymanie kciuków, które w nadprzyrodzony sposób pomaga z pozytywnym skutkiem przejść przez egzamin czy rozmowę o pracę.
Wystawa w Elektrowni jest okazją do przyjrzenia się naszej zabobonności, zastanowienia się nad często zapomnianą genezą niektórych przesądów a przede wszystkim zweryfikowania naszych zachowań w sytuacji, gdy… np. trzeba będzie odpukać w niemalowane.
Kamil Kuskowski urodził się w 1973 roku w Zakopanem. W 1992 ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. W latach 1995-2000 studiował w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego na Wydziale Tkaniny i Ubioru w Łodzi. W roku 2000 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w Pracowni Tkaniny Unikatowej prof. Aleksandry Mańczak oraz w Pracowni Malarstwa i Rysunku prof. Andrzeja Gieragi. W 2005 roku uzyskał stopień doktora, a w 2008 roku – doktora habilitowanego. W latach 1999-2011 pracował w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Od 2010 zatrudniony jest na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie prowadzi Pracownię Działań Audiowizualnych w Katedrze Nowych Mediów, której jest kierownikiem.
Ekspozycja będzie czynna do 6 kwietnia
Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia
ul. Domagalskiego 5
Radom
