26 kwietnia 2012 roku o godz. 18.00 w warszawskim Studium Teatralnym zaprezentowany zostanie spektakl na motywach powieści Hanny Krall Król kier znów na wylocie.
Głównym wątkiem spektaklu jest historia młodej Żydówki, która w trakcie II wojny światowej po ucieczce z getta udaje Polkę i Niemkę, by w ten sposób odnaleźć swojego męża i wyciągnąć go z obozu koncentracyjnego. Jej miłość staje się wstrząsającym sposobem na przetrwanie. Koleje życia bohaterki to historia jej nie-obecności, nie-istnienia, to los, w którym przestaje być ważne, kim ona sama jest. Liczy się tylko ten, komu pragnie pomóc. Wydaje się, że przestaje obowiązywać ją moralność, że nie ma tam miejsca na Boga, że w obliczu sytuacji przerastających ludzką wyobraźnię, konwencjonalne wartości stają się czymś abstrakcyjnym. Wokół ludzie rozpaczliwie walczą o własną egzystencję, narażają życie dla swoich przekonań, ona chce ocalić męża i w tym celu gotowa jest zrobić wszystko.
Powód, dla którego Studium Teatralne postanowiło zmierzyć się na gruncie teatru z tym tematem, to odczucie braku, głuchej ciszy – w tej pustej przestrzeni odzywa się głos pytający o ludzi, którzy stanowili niewielki procent ludności kraju, którzy współtworzyli przez setki lat kulturę Polski, którzy byli w nią organicznie wrośnięci, a których nie ma. To pytanie o bogactwo kulturowe, o wspólny los, o Innego.
W epoce, w której często nie docenia się tego, jak komfortowe są warunki życia, w której mechanicznie i nagminnie narzeka się na teraźniejszość, gdzie coraz mocniejsze są objawy nietolerancji, ten spektakl przypomni o względności ludzkich ocen i przekonań.
Co jest potrzebne, żeby pamięć o polskich Żydach, których spotkał niewypowiedzianie tragiczny los, o kulturze, która przepadła, nie była jedynie bólem skierowanym w przeszłość, czy też przejmującą, egzotyczną historią z minionej epoki, lecz żywym świadectwem, mającym moc przekazu w czasie – jak nić, która, biegnąc w przyszłość, może wyprowadzić poza zamknięty krąg racji i usprawiedliwień?
W spektaklu widz powinien odnieść wrażenie, że jest to historia opowiadana współcześnie, na jego oczach – że czas nie płynie tutaj linearnie, że dzisiaj jest tylko kolejnym ogniwem w bardzo długim i starym kontinuum. Twórcą spektaklu nie chodzi o zrobienie dokumentalnej rekonstrukcji, czy też o zbudowanie mitu ofiary, lecz o to, by ukazać ponadczasową moc ludzkiego oddania i miłości.
Adaptacja sceniczna: Studium Teatralne
Reżyseria: Piotr Borowski
Scenografia: Marta Białoborska
Kostiumy: Agata Nowicka
Muzyka oparta na kompozycjach Johna Zorna
Zespół Studium Teatralnego: Piotr Aleksandrowicz, Gianna Benvenuto, Waldemar Chachólski, Martina Rampulla
26 kwietnia, godz. 18.00
Studium Teatralne
ul. Lubelska 30/32
Warszawa
