Performatywny Beuys

11 maja 2012 roku w Galerii Atlas Sztuki w Łodzi odbył się wernisaż wystawy Performatywny Beuys, prezentującej prace video z zapisem performensów Josepha Beuysa. Wystawę będzie można oglądać do 24 czerwca.

Wystawa prezentuje twórczość Josepha Beuysa. Performatywny Beuys to druga wystawa przygotowana we współpracy z berlińskim Hamburger Bahnhof – Museum für Gegenwart. W Atlasie Sztuki będzie można obejrzeć filmy wideo będące zapisami akcji artystycznych Josepha Beuysa oraz dyskusji, jaka odbyła się w dniu 27 stycznia 1970 roku z udziałem prof. Josepha Beuysa, Maxa Bense, prof. Maxa Billa i prof. Arnolda Gehlena na temat Provokation Lebenselement der Gesellschaft – Zu Kunst und Antikunst (Prowokacja jako nieodzowny element społeczeństwa. Sztuka i antysztuka). Prace wideo prezentowane w Atlasie Sztuki pochodzą ze zbiorów powstałego w 1996 roku przy Hamburger Bahnhof – Museum für Gegenwart Joseph Beuys Medien-Archiv.

W przestrzeni wystawienniczej, w formie projekcji na ekranach i monitorach, pokazane zostaną następujące prace:

Eurasienstab, 1967, film: 1968, Fragment 20 min.
Transsibirische Bahn, 1970
Provokation Lebensstoff der Gesellschaft, Kunst und Antikunst, 1970
Coyote III, 1984,Aktion mit Nam June Paik, Pianovariation, 1984
Atlantis: Filme: Kukei, Akopee – Nein!, Braunkreuz – Fettecken – Modellfettecken, 1964; und in uns … unter uns … landunter, 1968
Die Eröffnung, 1965
Handaktion, 1968

W przygotowanym z okazji wystawy katalogu publikujemy dwa teksty na temat twórczości Josepha Beuysa. Autorem pierwszego z nich jest prof. dr Eugen Blume, którego aktywność zawodowa od czasu studiów na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie związana jest z zagadnieniami definiowania przez Beuysa pojęcia sztuki. W bieżącym roku oprócz wystawy w Atlasie Sztuki prof. Blume przygotowuje indywidualną wystawę twórczości Josepha Beuysa w moskiewskim Muzeum Sztuki Współczesnej.

Drugi z tekstów napisany został przez dra Leszka Karczewskiego, człowieka młodego pokolenia związanego zawodowo z Muzeum Sztuki i Uniwersytetem Łódzkim, mającego inne doświadczenie niż Eugene Blume, a tym samy patrzącego na twórczość Beuysa z innej perspektywy.