Być jak Kazimierz Deyna

9 czerwca 2012 roku o godz. 15.30 na Dużej Scenie Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku odbędzie się premiera spektaklu Radosława Paczocha Być jak Kazimierz Deyna. Reżyserem przedstawienia jest Michał Kotański.

Być jak Kazimierz Deyna to historia dojrzewania i ucieczki przed dojrzewaniem w piłkę nożną. Główny bohater sztuki rodzi się w momencie, kiedy Kazimierz Deyna strzela Portugalczykom gola z rzutu rożnego. Jest październik 1977 roku. Dzięki temu golowi Polska pojedzie do Argentyny na mundial, a bohater sztuki dzięki siłom natury ruszy w świat. Na razie nieświadomie, ale za chwilę to się zmieni. Już niedługo zrozumie w jakim urodził się kraju, co to znaczy komunizm, Solidarność – co to znaczy upadek komunizmu i raczkujący kapitalizm z wszechwładną modą na białe skarpetki. Niestety jest to również okres bolesnych porażek polskiej reprezentacji w piłce nożnej. Na szczęście bohater przetrwa ten trudny czas, zakocha się, ożeni, skończy studia, urodzi mu się córeczka, tego samego dnia Polska wygra z Portugalią po dwóch bramkach Smolarka i pierwszy raz polska reprezentacja pojedzie na Euro. Czyli – jest lepiej.

W Być jak Kazimierz Deyna wielka polska historia ostatnich trzydziestu pięciu lat przegląda się w groteskowy i komediowy sposób w życiu jednego człowieka, który miał szczęście urodzić się tego samego dnia, co przepiękny rogal Kazimierza Deyny. Dzięki tej komedii widzowie przekonają się, dlaczego ojcowie wybierają oglądanie meczu zamiast uczestniczenia przy narodzinach własnego dziecka, dlaczego Polacy gwiżdżą na swoich najlepszych piłkarzy i dlaczego mimo wszystko warto strzelać bramki dla swojego kraju. Dlaczego warto być jak Kazimierz Deyna. Po prostu.

Michał Kotański – urodzony w 1976 roku, reżyser. Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST. Studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Był asystentem Jerzego Jarockiego, Andrzeja Wajdy, Jerzego Golińskiego, Mikołaja Grabowskiego, Krystiana Lupy, Andrzeja Seweryna, Rudolfa Zioły. W 2003 roku zadebiutował Polaroidami M. Ravenhilla w Teatrze Starym w Krakowie (spektakl zaproszony na 43. Kaliskie Spotkania Teatralne – Festiwal Sztuki Aktorskiej). Kolejne realizacje teatralne to m. in. Komediant T. Bernharda w toruńskim Teatrze im. W. Horzycy (2005), Tajemna ekstaza D. Hare`a w Teatrze Powszechnym w Warszawie (2005), Językami mówić będą A. Bovella w Narodowym Starym Teatrze, Spalenie matki P. Sali w Teatrze Wybrzeże, czy Anna Karenina L. Tołstoja w Teatrze im. L. Kruczkowskiego w Zielonej Górze (2012). Zrealizował również dwa słuchowiska radiowe.

Radosław Paczocha – urodzony w 1977 roku, dramatopisarz, dramaturg i adaptator. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie. Obecnie studiuje na studiach doktoranckich w Instytucie Sztuki PAN. Dwukrotnie został stypendystą Ministra Kultury, a w tym roku jest również stypendystą programu Młoda Polska ufundowanego przez Narodowe Centrum Kultury. W ramach stypendium pisze dramat o Broniewskim. Przez sześć lat był związany z Teatrem Powszechnym w Warszawie (2004-2010), gdzie pełnił funkcję sekretarza literackiego. Wcześniej pracował jako recenzent, w składzie redakcji miesięcznika Teatr w latach 2003-2004. Publikował w Teatrze, Dialogu, Scenie, Pamiętniku Teatralnym, Opowieściach, Aspiracjach oraz wydawnictwach Teatru Narodowego oraz Teatru Wybrzeże.

Tomasz Brzeziński – urodzony w 1978 roku, scenograf. Absolwent wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej oraz wydziału Wzornictwa Przemysłowego warszawskiej ASP. Zajmuje się projektowaniem scenografii oraz kostiumów do spektakli teatralnych. Jego najważniejsze realizacje teatralne to m.in.: Księżniczka na opak wywrócona Calderona de la Barci w Teatrze Studyjnym w Łodzi, Madonna Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk w Teatrze Dramatycznym im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, Twarzą do ściany Martina Crimpa oraz Letnicy Maksyma Gorkiego w Teatrze im. Jaracza w Olsztynie, czy Anna Karenina Lwa Tołstoja w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze. Pracuje również jako projektant wzornictwa i grafiki użytkowej. Współtworzy grupę projektową Symbioza. Jego projekty były pokazywane na wystawach takich jak: Warszawa w budowie w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Designmai. Sky is not the limit w Berlinie, Design w przestrzeni publicznej w Zamku Sztuki w Cieszynie, Oskar Hansen w Galerii Zachęta w Warszawie. Jako projektant wzornictwa został nagrodzony w konkursie Fortis Young Design (2008).

Reżyseria: Michał Kotański
Scenografia: Tomasz Brzeziński
Choreografia: Izabela Chlewińska
Opracowanie muzyczne: Ksawery Szlenkier
Projekcje video: Mateusz Wajda