8 czerwca 2012 ruszył projekt warszawskiego Teatru Druga Strefa Strefa Widza. Jest to program dobranych spektakli własnej i gościnnej produkcji, wzbogacający kalendarz piłkarskich imprez w stolicy.
Czas Euro 2012 będzie należał do intensywnych. Podobnie jak w Grecji podczas starożytnych igrzysk, Warszawa w czerwcu stanie się miejscem łączącym pasjonatów sportu i kultury. Z tej okazji Teatr Druga Strefa w swojej mokotowskiej siedzibie przygotował Strefę Widza. Od 8 do 30 czerwca w Strefie Widza, podobnie jak na boisku, będzie się toczyła gra mistrzów, gdzie każdy znajdzie ekipę wartą kibicowania.
W repertuarze pojawi się m.in. innowacyjny teatr tańca Mufmi, teatr lalek dla dorosłych Teatr Unia Niemożliwych, świetne komedie Teatru Druga Strefa czy bohaterki filmu Miś oraz prawdziwe Europejskie granie, w tym sztuka w reżyserii niemieckiego autora Fred’a Apke. Odbędzie się także prapremiera Wariata i zakonnicy w języku francuskim. Jest to jedyna w swoim rodzaju okazja na zobaczenie spektaklu przed wyjazdem na festiwal w Avignonie, gdzie przy ostatniej zwycięskiej wizycie w 2009 roku Teatr Druga Strefa wygrał puchar serca (nagrodę dziennikarzy).
Program:
11 czerwca, godz. 20.00, R.O.Z.G.R.Y.W.K.A., reż. Anna Piotrowska
Kolejna produkcja w kolekcji eferte i mufmi firmowana nazwiskiem Piotrowskiej pt. R.O.Z.G.R.Y.W.K.A.. Tym razem został stworzony duet osobowościowy (Bożek-Muszyńska i Piotrowska). Inspiracją do stworzenia przedstawienia był obraz Fernanda Khnopffa Memories (Lawn tenis) z 1889 roku. Obraz ten wywołuje poczucie napięcia i zawieszenia w milczącej rozgrywce pomiędzy kobietami. Gęstość erotycznych marzeń, wyczytane tęsknoty niezrozumianej miłości. Napięcie pomiędzy graczami wynika z pragnień, nie z chęci bezpośredniego starcia. Zawieszenie niespełnionej miłości, erotycznego spodu zawartego w masie rozleniwionej kobiecości.
Tenis – rozgrywka pomiędzy graczami, których zadaniem jest odbicie piłki rakietą ponad lub obok siatki na pole przeciwnika w sposób utrudniający jej odbiór. Jak rozegrają grę zawodniczki Piotrowska & Bożek zaangażowane w R.O.Z.G.R.Y.W.K.Ę?
12 czerwca, godz 19.00, Keine Eier, reż. Anna Piotrowska
Keine Eier to monodram w duecie, którego koncepcja została opracowywana dla aktorki Joanny Federowicz. Drugą rolę zagra i wytańczy Anna Piotrowska.
Dawno temu byłam jajkiem. Nie poznałem swojej Kury. Leżałam sobie na słomie w jakiejś komórce. Teraz jadę samochodem w wytłoczce z innymi jajkami. Nie rozmawiamy ze sobą – jajka nigdy ze sobą nie rozmawiają. Zostałem kupiona przez kogoś. Było chłodno, nawet zimno. Ale to nic – już się przyzwyczaiłam. Potem będzie gorąco. Zresztą nie wiem – może nie. Lodówka raz się otwiera, a raz zamyka. Znowu myślę o tym, żeby nie ruszać się stąd, ale żeby coś się zmieniło. Można by tu zmieścić dużo rzeczy. Chciałabym tu mieć parę kamieni i strumyk. Już nic z tego nie wyjdzie.
Fragment spektaklu
13 czerwca, godz. 20.00, Opcje życia
Quasi-wykłady filozoficzne wg prof. Leszka Kołakowskiego ilustrowane animacją rzeźb, opatrzone zapowiedzią i komentarzem muzycznym przez Marka Żurawskiego.
14 czerwca, godz. 20.00,
Drugi Pokój – impresja według Zbigniewa Herberta, reż. Dorota Anna Dąbek
Spektakl Drugi Pokój – impresja według Zbigniewa Herberta łączy dwa różne języki sztuki: sztukę teatru z szeroko rozumianą sztuką fotografii. Dwie przestrzenie, w których główną rolę odgrywają czarno – białe obrazy ukazujące zwykłą nużącą codzienność w poetycko-nastrojowej interpretacji. Dwa czasy, które mimo swej równoległości płyną w innym rytmie. Oszczędne słowo, warstwa muzyczna spektaklu, budują niezwykłą atmosferę tworząc precyzyjną konstrukcję dramatu scenicznego opartą na słuchowisku radiowym. W spektaklu nie ma miejsca na budowanie psychologiczne postaci, tę warstwę pozostawiono widzowi, który przez swoją obecność staje się bezimiennym obserwatorem, (może sąsiadem?) uczestniczącym w zdarzeniach. To krótka wypowiedź artystyczna posługująca się spokojną kompozycją.
15 czerwca, godz. 20.00, Toporland, reż. Wojciech Olejnik (Unia Teatr Niemożliwy – Teatr Lalek dla Dorosłych)
Toporland – Suita bez słów na Tekturę i Kontrabas inspirowana twórczością Rolanda Topora i Johanna Sebastiana Bacha. Sceniczny żart, łączący w sobie elementy koncertu muzycznego, konwencji filmu animowanego i teatru lalek. Główną osnowę stanowią tu rysunki i krótkie opowiadania francuskiego twórcy, Rolada Topora. Przeniesione na tekturę i papier ożywają we współbrzmieniu z inspirowaną kompozycjami J. S. Bacha, kontrabasową muzyką, wykonywaną na żywo przez jej autora Bogdana Szczepańskiego.Czarny humor i makabreski Topora w takiej animacji pozyskują nieco liryzmu, poetyckości, a nawet i metafizyki.
Gra UNIA TEATR NIEMOŻLIWY – Teatr Lalek dla Dorosłych
16 czerwca, godz. 20.00, Aleatorium – Koncert na wizje, dziesięć instrumentów oraz niemą śpiewaczkę, reż. Bogdan Edmund Szczepański (Unia Teatr Niemożliwy – Teatr Lalek dla Dorosłych)
21 i 22 czerwca, godz. 19.00, Jeppe, reż. Ewa Kaleta
Inspiracją dla spektaklu Jeppe stał się film Larsa von Triera Idioci. Przedstawienie opowiada historię członka zbuntowanej grupy ludzi, którzy symulując choroby psychiczne, pozwalali sobie na przekraczanie norm społecznych. Grupa rozpadła się, ale Jeppe pozostał wierny jej ideom. Powrót do rzeczywistości oznaczałby dla niego utratę wolności pozornej, uzależnionej od łamania konwenansów. Poza tym musiałby sobie uświadomić, że kobieta jego życia, Josephine, też należy do przeszłości.
Smutek i osamotnienie to cena jaką płaci za usprawiedliwiającą brak logiki wolność. Bohaterowi pozostają tylko emocje, jedyne prawo rządzące jego światem. Pobyt w pokoju Jeppe to nie tylko okazja do uczestnictwa w chaotycznych wspomnieniach, ale i możliwość zmierzenia się z traumatycznymi przeżyciami, które są zazwyczaj spychane w podświadomość albo rozpamiętywane samotnie, w czterech ścianach. Właśnie dlatego widz, świadek tych rozważań, musi zastanowić się nad tym, czym jest tak zwana normalność, która definiuje obłęd.
21 czerwca, godz 20.00, Mój boski rozwód, reż. Jerzy Gruza
To wzruszająca i pełna optymizmu historia kobiety w średnim wieku, którą porzuca mąż, a córka wyprowadza się do narzeczonego. Do wypełnienia pustki Angela ma tylko psa i telefon. Teraz na nowo musi znaleźć swoje miejsce na ziemi, odnaleźć sens życia i szczęście.
Krystyna Podlewska – słynna Ola z kultowego filmu Miś w reż. S. Barei. Urodzona w Londynie, skończyła studia w Webber Douglas Academy Of Dramatic Art w Londynie. Po ukończeniu studiów zaczęła występować w teatrach w Anglii, m.in. w Royal Court Theatre, Richmond Theatre, Coliseum Oldham, Arts Theatre Ipswich, Pheonix Theatre Leicester, The Almost Free Theatre, Riverside Studios, Lyric Theatre i Shaw Theatre. Występowała w brytyjskiej telewizji: BBC TV, ITV, Granada i BBC Welsh.
30 czerwca, godz. 20.00, Dziękuję tatusiu, reż. Fred Apke
W dniu swoich urodzin a zarazem urodzin ojca, bohater po raz pierwszy w życiu postanawia wygłosić mowę przed całą rodziną. Ten niewysoki okularnik z brzuszkiem, fotograf-amator, będący na co dzień spokojnym sprzedawcą mebli, ma szczery zamiar podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do ukształtowania jego życia i sprawili, że wyrósł na porządnego człowieka.
Jako przykładny syn niemieckiego kombatanta powtarza po ojcu jego życiowe motto: Jak już się coś zaczęło, to trzeba skończyć. W swoich staraniach dochowania wierności tym słowom, dodaje sobie animuszu pijąc wino i konsekwentnie kontynuuje przemówienie. Opowiada o dzieciństwie ilustrując to fotografiami. Z pozoru niewinne spotkanie przy urodzinowym stole staje się jednak pretekstem do obnażenia prawdy i rozliczenia z przeszłością. Z każdym wypitym kieliszkiem bohater staje się bardziej wylewny, a podziękowania wobec bliskich brzmią coraz bardziej gorzko i sarkastycznie.
od 8 do 30 czerwca
Teatr Druga Strefa
Magazynowa 14A
Warszawa
