29 lipca zmarł w wieku 56 lat Dariusz Kuc, znakomity autor zdjęć filmowych, przewodniczący Stowarzyszenia Twórców Obrazu Filmu Fabularnego STOFF/PSC.
W 1983 r. ukończył Wydział Operatorski łódzkiej PWSFTviT. Jako autor zdjęć zadebiutował w roku 1985 filmem Spowiedź dziecięcia wieku w reż. Marka Nowickiego.
Często współpracował m.in. z Andrzejem Barańskim (Horror w wesołych bagniskach, Niech gra muzyka, Kramarz, Parę osób, mały czas, Braciszek), Piotrem Szulkinem (Ubu Król, Femina) i Waldemarem Krzystkiem (W zawieszeniu, Ostatni prom, Zwolnieni z życia, Polska śmierć).
Jako autor zdjęć filmowych współpracował z Krzysztofem Kieślowskim – zrealizował zdjęcia do Dekalogu VII. Był także autorem zdjęć do Pierścionka z orłem w koronie Andrzeja Wajdy, Końca gry Feliksa Falka, Pożegnania z Marią Filipa Zylbera i Rewizyty Krzysztofa Zanussiego. Współpracował także z Wojciechem J. Hasem.
Zrealizował zdjęcia do ponad dwudziestu spektakli Teatru Telewizji, w tym do: Heddy Gabler, Cyda, Klubu Kawalerów oraz Małych zbrodni małżeńskich w reż. Krystyny Jandy, Ivette w reż. Filipa Zylbera, Wielebnych w reż. Kazimierza Kutza, Czapy oraz Uczonego Arturo Ui w reż. Piotra Szulkina, Nauki o barwach w reż. Jana Englerta, Błądzenia w reż. Jerzego Jarockiego czy do Wniebowstąpienia w reż. Rolanda Rowińskiego, za które otrzymał nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie.
To dzięki zaangażowaniu Dariusza Kuca, który w 2011 r. objął tytuł prezesa Stowarzyszenia Twórców Obrazu Filmu Fabularnego STOFF/PSC instytucja ta przeszła reorganizację. Zarząd STOFF/PSC pod przewodnictwem Kuca zorganizował szereg wydarzeń o charakterze edukacyjnym, m.in. konferencję poświęconą jakości projekcji kinowej czy seminarium dla dziennikarzy i krytyków filmowych podczas Festiwalu Plus Camerimage 2011. Był inspiratorem otwarcia się Stowarzyszenia na świat – PSC nawiązało kontakty międzynarodowe, m.in. z IMAGO, czyli międzynarodową federacją stowarzyszeń operatorskich, a także z narodowymi stowarzyszeniami autorów zdjęć filmowych w Niemczech, Wielkiej Brytanii i USA.
Środowisko filmowe traci nie tylko utalentowanego artystę, doskonałego profesjonalistę, aktywistę, ale także człowieka o wielkim sercu, który mimo ciężkiej choroby wspierał innych swoją wiedzą, doświadczeniem i przyjacielską radą.
