I have a dream

Do 27 sierpnia w Muzeum Współczesnym we Wrocławiu można oglądać wystawę pt. I have a dream poświęconą problematyce zmian i rewolucji.

Adrian Paci, „Turn on” , 2004 (zdjęcie dzięki uprzejmości artysty)

Słowa Martina Lutera Kinga z waszyngtońskiego przemówienia w 1963 roku stały się synonimem dążenia do zmian, hasłem, które zagrzewało do boju członków rewolty z maja ’68 roku oraz dawało nadzieję na skuteczność działań obywateli żądających niemożliwego. Wystawa I have a dream powstaje w szczególnym momencie, kiedy już od ponad roku społeczeństwa niemal całego świata wyrażają swoją niezgodę na sytuację polityczną, społeczną, obyczajową czy poniżające rozwiązania ekonomiczne.

Zaproszeni artyści w swoich pracach wideo odnoszą się do zmiany, rewolucji, zerwania ze starym porządkiem lub ideologią. Rewolta dziś to realny nacisk na polityków w celu poprawy życia i przypomnienia rządzącym, jak daleko oddalają się od problemów społeczeństwa. Wiele z proponowanych prac wideo powstało przed 2011 rokiem – jednak tu nie liczy się data, a wyjątkowa intuicja artystów, którzy obserwując otaczającą rzeczywistość, wizualizują w swoich pracach przeczucie spiętrzenia nadchodzącej fali niezgody, a niekiedy wręcz prowokują swoimi dziełami energię rebelii.

Rewolucje XXI wieku nie muszą znaczyć walki wręcz i rozlewy krwi. Wydaje się, że 60 lat po zakończeniu II wojny światowej, która zabrała życie milionom ludzi, a wielu milionom narzuciła życie w podzielonym świecie, w totalitaryzmie i niesprawiedliwym systemie, obywatele wybierają bunty uliczne, rewolty, sposoby demokracji bezpośredniej i obywatelskiego nacisku jako formy rozwiązania konfliktów.

Agnieszka Rayzacher – kuratorka

Tomasz Kozak, Flash of the new Flesh, 2011 (zdjęcie dzięki uprzejmości lokalu_30)

Artyści biorący udział w wystawie:

Stefan Constantinescu (ur. 1968) – rumuński artysta sztuk wizualnych i reżyser filmowy. Od kilkunatsu lat mieszka w Szwecji. W swoich pracach zajmuje się sferą polityki, tożsamości i pamięci, zwłaszcza w kontekście dziedzictwa komunizmu i przemian społeczno-gospodarczych w Rumunii po przełomie roku 1989.
Christoph Draegler (ur. w 1965 w Zurichu) – mieszka w Wiedniu. Autor prac wideo, rysunków, fotografii, instalacji. Wystawiał w wielu instytucjach i galeriach w USA i w Europie. Najważniejszym tematem jego prac są katastrofy – zarówno te spowodowane przez naturę, jak i wywołane przez człowieka.
Regina Jose Galindo (ur. 1974 w Gwatemali) – pisarka, poetka oraz performerka w swojej działalności koncertująca się na sztuce ciała. Jej pierwsze wystąpienia, które przyniosły artystce międzynarodowe uznanie miały miejsce w 1999 w Gwatemali oraz Madrycie. Kolejnymi pracami i performansami artystka potwierdzała swój radykalizm oraz bezkompromisowość w dążeniu do przekazania interesujących ją problemów dyskryminacji kobiet oraz ograniczania praw jednostki.
Tomasz Kozak (ur. 1971) – zajmuje się malarstwem, animacją i wideo. Jego prace pokazywane były na wystawach m.in. w CSW Zamek Ujazdowski, w Kalmar konstmuseum i w LOKAL_30. Najgłośniejsze realizacje artysty to Klasztor Inversus, interdyscyplinarny projekt Zmurzynienie – historia pewnej metafory i Yoga Lesson.
Zuzanna Janin (ur. 1964) – autorka prac wideo, rzeźb i instalacji. Jej prace prezentowane były w ponad 150 wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą m.in. w Kunsthalle w Wiedniu, Museum of Contemporary Art w Chicago, Liverpool Biennale, Sydney Biennale, Istambul Biennale. Jej twórczość charakteryzuje umiejętność uniwersalizowania subiektywnego doświadczenia historii i egzystencji.
Nug (pseudonim Magnusa Gustafssona) – szwedzki artysta, autor graffiti oraz wideo. W 2008 roku obronił dyplom w prestiżowej uczelni Konstfack w Sztokholmie. Ma na swoim koncie udział w wielu wystawach zbiorowych w Szwecji, Norwegii, Austrii oraz Niemczech.
Adrian Paci (ur. w 1969 w Albanii) – od 1997 mieszka w Mediolanie. Jeden z ważniejszych artystów współczesnej sztuki wideo. Artysta pokolenia transformacji, na którego twórczości silne piętno odcisnął upadek komunizmu w Albanii.
Reynold Raynolds (ur. w 1966 roku na Alasce) – mieszka w NY i w Berlinie. Zajmuje się przede wszystkim filmem artystycznym i sztuką wideo. Stypendysta m.in. John Simon Guggenheim Memorial Foundation Fellowship, Akademie Schloss Solitude. Uhonorowany wieloma nagrodami, w tym NY Underground Film Festival, European Media Art Festival w Osnabrueck, Transmediale w Berlinie.
Société Réaliste – kolektyw założony w 2004 roku w Paryżu przez Ferenca Grófa i Jean-Baptiste Naudy’ego. Zajmują się działalnością wystawienniczą, wydawniczą i konferencyjną. Ich aktywność, której celem jest krytyka globalizmu, sytuuje się na pograniczu aktywizmu politycznego.
Alicja Żebrowska (ur. w 1956) – autorka prac wideo, obiektów, instalacji. W swojej twórczości koncentruje się głównie na tematyce ciała, płci kulturowej oraz relacjach między jednostką a społeczeństwem. Jej prace pokazywane były na wielu wystawach indywidualnych w Polsce i Europie (m.in. w Orońsku, Warszawie, Wiedniu), a także licznych pokazach zbiorowych.