10 września w Warszawie zmarł Mieczysław Porębski – krytyk, teoretyk i historyk sztuki.
Mieczysław Porębski (ur. 31 marca 1921 roku w Gnieźnie, zm. 10 września 2012 roku w Warszawie) w 1938 r. rozpoczął studia historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie okupacji uczęszczał do Szkoły Rzemiosł Artystycznych (Kunstgewerbeschule) w Krakowie. Współpracował z podziemnym teatrem Tadeusza Kantora. W 1944 został aresztowany za działalność konspiracyjną. Przetrzymywany był w obozach koncentracyjnych Gross-Rosen i Sachsenhausen.
Po wojnie ukończył studia historii sztuki. W latach 1950-69 był wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1970 profesor na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1990 członek Polskiej Akademii Umiejętności, od 1974 kurator w Muzeum Narodowym w Krakowie. W latach 1952-1957 był redaktorem Przeglądu Artystycznego. Zajmował się głównie sztuką XIX i XX wieku oraz teorią sztuki.
4 kwietnia 2011 roku podczas uroczystości jubileuszowej z okazji 90. urodzin otrzymał z rąk wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego Moniki Smoleń Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis, nadany przez ministra Bogdana Zdrojewskiego. W 2012 roku został laureatem Nagrody Literackiej Gdynia. Jedną z wystaw stałych prezentowanych w MOCAK-u Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie jest Biblioteka Profesora Mieczysława Porębskiego. W zaaranżowanym gabinecie można zobaczyć prace, które Porębski dostawał od zaprzyjaźnionych artystów, a także skorzystać z jego księgozbioru.
Wybrane publikacje: Sztuka naszego czasu (1956), Malowane dzieje (1962), Interregnum (1975), Granica współczesności (1965), Pożegnanie z krytyką (1966), Kubizm(1966), Ikonosfera (1972), Sztuka a informacja (1975), Dzieje sztuki w zarysie (t. I – 1976, t. III – 1988; tom II napisał prof. Ksawery Piwocki). Z. po-wieść (1989), Deska (1997), Nowosielski (2003) (książka znalazła się wśród finalistów Nagrody Nike 2004)
