24 listopada w gdańskim Teatrze Wybrzeże odbędzie się premiera spektaklu Amatorki.
Paula i Brigitte podążają zupełnie różnymi drogami, ale cały czas zdawać by się mogło, że ich życie wygląda bardzo podobnie. Erich i Heinz podążają tą samą drogą, ale zdawać by się mogło, że ich życie w zupełnie różny sposób naznaczy Paulę i Brigitte. Postacie, które muszą tu o coś walczyć to Paula i Brigitte. Osoby, które już wszystko mają, to Erich i Heinz. I to oni rozdzielają nagrody.
Jelinek pokazuje w Amatorkach świat, który choć opowiadany językiem pełnym emocji, opiera się przede wszystkim na kalkulacji, rywalizacji i planach. Językiem biznesowej transakcji opowiada realizację pragnień życiowych. Z pełną świadomością tego, że pierwszy milion trzeba ukraść, a bankructwo jest efektem błędnego ulokowania kapitału.
Amatorki to dla mnie rodzaj pejzażu. Świat: miejsce gdzie wschodzi i zachodzi słońce. Promienie wrzynają się w spocone fabryką plecy szwaczki. Natura: miejsce gdzie wchodzi drwal i ścina drzewo. Wielkie bale zostawiają na jego rękach wielkie odciski. Krajobraz: malowniczy system składający się z form rzeźby i wód, roślinności i gleb, skał i atmosfery między nią a nim. Krajobraz, jak klasyczna relacja oznacza harmonię wszystkich elementów. W przypadku przyrody czas upiększa, w przypadku ludzi może być różnie. Człowiek stanie się piękniejszy, jeśli będzie trenowany w sposób klasyczny. Jelinek pokazuje nam piękne kobiety, które myślą w swojej prostocie, że taki właśnie jest świat: miejsce gdzie wschodzi i zachodzi słońce, i gdzie złe traktowanie nie może się zdarzyć.
Ewelina Marciniak o spektaklu
Elfriede Jelinek jest austriacką pisarką. Do jej najważniejszych dzieł zalicza się m.in. Amatorki, Żądze oraz kontrowersyjną powieść Pianistka. Ta ostatnia przysporzyła pisarce rozgłosu, ale także oskarżeń o uprawianie literackiej pornografii. Na jej podstawie napisano scenariusz do filmu w reżyserii Michaela Haneke. W 2004 roku artystka została uhonorowana literacką Nagrodą Nobla. Ostatnio punkt ciężkości w jej pisarstwie przenosi się z prozy do dramatu.
Ewelina Marciniak – reżyserka spektaklu to studentka V roku reżyserii krakowskiej PWST, absolwentka dramatologii i europeistyki UJ. Wyreżyserowała m.in. Zbrodnię Michała Buszewicza, za którą otrzymała nagrodę XVII Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej oraz Nowe Wyzwolenie Stanisława Ignacego Witkiewicza za które zdobyła główną nagrodę II Koszalińskich Konfrontacji Młodych m-teatr. Marciniak jest również laureatką Talentu Trójki w kategorii Teatr.
Michał Buszewicz – dramatopisarz, dramaturg, student specjalizacji dramaturgicznej na Wydziale Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST i absolwent specjalizacji dramatologicznej Wiedzy o Teatrze UJ. Jest autorem między innymi tekstów: Zbrodnia realizowanego w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej, Proces Berentyzacji który został zaprezentowany w formie spektaklu w ramach XII Dni Dramaturgii w Teatrze im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu. Współpracuje jako dramaturg z Eweliną Marciniak, z którą zrealizował oprócz powyższych również Nowe Wyzwolenie Stanisława Ignacego Witkiewicza w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej, Kobietę z przeszłości Rolanda Schimmelpfenniga w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. J. Słowackiego w Koszalinie oraz czytanie performatywne Mocarza Stanisława Brzozowskiego.
Marta Stoces jest multidyscyplinarną artystką wizualną (scenografia, kostiumy, multimedia, grafika, vj-ing), a także organizatorką eventów muzycznych i artystycznych, akcji performerskich oraz wydarzeń klubowych. To absolwentka ASP we Wrocławiu na wydziale Architektury Wnętrz oraz stypendystka londyńskich uczelni Central St.Martin’s College of Art. & Design (MA Desing for Performance, prof.Pete Brooks) i London College of Fashion (BA Costume Design, prof.Donatella Barbieri). Obecnie współpracuje z Eweliną Marciniak i Michałem Buszewiczem jako autorka oprawy wizualnej spektakli.
Amatorki
Elfriede Jelinek
Reżyseria: Ewelina Marciniak
Premiera: 24 listopada 2012 roku
Teatr Wybrzeże
Świętego Ducha 2
Gdańsk
