16 listopada odbędzie się premiera spektaklu Wichrowe wzgórza na motywach powieści Wuthering Heights Emily Jane Brontë.
Moja miłość do Heathcliffa przypomina raczej wieczne skały w głębi ziemi – niewiele dają widzialnego piękna, choć są niezastąpione.
Wichrowe wzgórza Emily Brontë
Klasyka XIX-wiecznej angielskiej literatury stawała się wielokrotnie materiałem niezapomnianych kreacji filmowych. Historia zakazanej miłości cygańskiego przybłędy i córki ziemianina z Yorkshire zostanie wystawiona po raz pierwszy na polskiej scenie w Teatrze Studio. Autorami adaptacji są reżyser Kuba Kowalski oraz dramatopisarka Julia Holewińska – laureatka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej z 2010 r. za sztukę Ciała obce.
W spektaklu występują Monika Obara, Natalia Rybicka, Anna Smołowik, Miron Jagniewski, Marcin Januszkiewicz, Krzysztof Koła, Wojciech Solarz, Wojciech Żołądkowicz .
Próbujemy z Julią Holewińską spojrzeć na Wichrowe Wzgórza jak na swoistą encyklopedię miłości. Brontë zawarła w swojej powieści niezliczoną ilość wzorców miłosnych relacji, od tych bratersko-siostrzanych, poprzez miłość rodzicielską i synowską, koncentrując się wreszcie na związkach kochanków. Dokonując wiwisekcji uczuć stawia swoją główną bohaterkę Katarzynę przed fundamentalnym wyborem między tym, co racjonalne, kontrolowane, gwarantujące rozwój, ale i stawiające wzajemne ograniczenia, a tym, co irracjonalne, niebezpieczne, twórcze, ale i autodestrukcyjne. Relacja Katarzyny i Heathcliffa, najistotniejsza zarówno w powieści, jak i naszej adaptacji, to utopijna wizja miłosnego związku funkcjonującego poza jakimkolwiek kontekstem kulturowym: uczucie łączące przybrane rodzeństwo wymyka się klasyfikacji, istnieje poza językiem czy konwenansem, jest gwałtowne, nie uznaje kompromisów, jest wreszcie niebezpieczne i destrukcyjne.
Kuba Kowalski
Kuba Kowalski studiował sinologię na Uniwersytecie Warszawskim i w National Taiwan Normal University w Taipei na Tajwanie, oraz reżyserię teatralną w krakowskiej PWST im. L. Solskiego. Był m.in. asystentem Bogdana Hussakowskiego, a także Krystiana Lupy. W 2005 roku wyreżyserował w ramach projektu K.O.3 krótką operę współczesną Ich bin Rita Detleva Glanerta w Hebbel-Theater w Berlinie. W Teatrze Dramatycznym wyreżyserował Niepokoje wychowanka Törlessa Roberta Musila, w Teatrze im. Stefana Jaracza Manhattan Medea Dea Loher. W Laboratorium Dramatu: reżyserował czytanie Fenicjanek i monodram Maliny Prześlugi Stephanie Moles dziś rano zabiła swojego męża, a potem odpiłowała mu prawą dłoń. W Teatrze Wybrzeże w lutym 2012 r. wyreżyserował tekst Julii Holewińskiej Ciała obce.
Julia Holewińska to absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej. Doktorantka w IS PAN. Autorka dramatów: Wodewil, Zina, Rewolucja balonowa, Ciała obce, za ktore zostala nagrodzona Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną. Wybrany spośród 130 innych dramat kapituła na czele z Jerzym Stuhrem uznała nie tylko za najlepiej napisany, ale i najodważniejszy. Publikowała m.in. w Dialogu, Dwutygodniku, Kontekstach, Tygodniku Powszechnym, Teatrze. Dwukrotna stypendystka Ministerstwa Kultury.
Wichrowe wzgórza, reż. Kuba Kowalski
Premiera: 16 listopada 2012 roku
Teatr Studio im. St. I. Witkiewicza
Warszawa
