18 czerwca w łódzkiej Atlas Arenie wystąpi zespół Green Day. Zespół będzie promował płytową trylogię ¡Uno!, ¡Dos!, ¡Tré!.
Dwaj piętnastolatkowie, Billy Joe Armstrong i Mike Dirnt, założyli zespół Green Day (jeszcze pod nazwą Sweet Children) dokładnie dwadzieścia pięć lat temu w Kalifornii. Wkrótce do składu dołączyli Sean Hughes oraz John Kiffmeyer. Współpraca z tym pierwszym zakończyła się zaledwie po kilku miesiącach, Kiffmeyer nagrał z grupą debiutancki album 39/Smooth, ale wkrótce jego miejsce zajął Tré Cool. Tak ostatecznie uformował się skład zespołu, który na całym świecie sprzedał blisko 70 milionów płyt.
Powtórką brzmienia debiutu była wydana w 1992 roku płyta Kerplunk, która do tej pory uznawana jest za jeden z największych sukcesów wydawniczych w historii niezależnej muzyki i wydawnictw undergroundowych. 1 lutego 1994 roku ukazała się kolejna płyta zespołu Dookie.
Najważniejszym wydarzeniem, jakie nastąpiło po premierze Dookie był koncert Green Day podczas reaktywowanego festiwalu Woodstock. Armstrong we włosach ufarbowanych na niebiesko, błotna bitwa z fanami i miliony widzów oglądających występ w telewizji kablowej. Dokładnie rok po premierze Dookie zespół odebrał nagrodę Grammy za najlepszy album alternatywny.
Kolejne płyty Insomniac, Nimrod i Warning nie dorównywały jednak Dookie. Dopiero do nowych słuchaczy dotarł kolejny album wydany w 2004 roku – American Idiot nazywany punk-rockową operą. Koncepcyjny album, rozbudowany w warstwie muzycznej, jest krytyką amerykańskiego społeczeństwa za czasów prezydentury Georga Busha. Krótkie punkowe utwory zastąpiły rockowe suity, przypominające choćby dokonania The Who czy Pink Floyd, i ballady z Wake Me Up When September Ends na czele. Z płyty wydano pięć singli, które przez kolejne lata pojawiały się w stacjach radiowych i telewizjach muzycznych. Krytycy chwalili progresywność zespołu Armstronga, przy jednoczesnym zachowaniu atutów, którymi wygrywali już dekadę wcześniej. American Idiot stał się dla Green Day nowymi narodzinami. Płyta rozeszła się w wielomilionowym nakładzie, otrzymała szereg nagród (w tym Grammy ’05 dla najlepszej rockowej płyty) oraz stała się kanwą dla broadwayowskiego musicalu pod tym samym tytułem, który premierę miał w 2009 roku. W planach jest nakręcenie filmu o Jezusie z przedmieść – głównym bohaterze American Idiot.
Kontynuacją wątków podjętych na Amercian Idiot stał się wydany pięć lat później album 21st Century Breakdown, kolejny wydawniczy i artystyczny sukces kalifornijskiej formacji.
W drugiej dekadzie XXI wieku Green Day zrezygnowali z rockowych oper na rzecz trylogii. W 2012 roku, na przestrzeni zaledwie trzech miesięcy ukazały się albumy: ¡Uno!, ¡Dos!, ¡Tré!. Twarzą każdej z okładek jest inny członek zespołu, a każda z płyt, co podkreślają członkowie zespołu ma nieco inny charakter muzyczny. Część Armstronga to power pop, środkowe wydawnictwo skupione jest na rocku garażowym, a płyta z wizerunkiem perkusisty Tré Coola to klasyczny pop punk. Pytanie, czy ¡Tré! będzie ostatnią płytą w serii? Kilka miesięcy temu oficjalnym członkiem zespołu został długoletni gitarzysta koncertowy grupy, Jason White. Nasuwa się pytanie czy powstanie kolejna płyta ¡ Quatro! z wizerunkiem tego artysty?
Green Day
18 czerwca 2012
Atlas Arena w Łodzi
