9 marca we Wrocławskim Teatrze Współczesnym będzie miała miejsce premiera spektaklu Kotlina, którego reżyserką jest Agnieszka Olsten. Sztuka powstała na podstawie powieści Olgi Tokarczuk Prowadź swój pług przez kości umarłych.
Powieść Olgi Tokarczuk Prowadź swój pług przez kości umarłych jest apelem o to, aby człowiek dołożył wszelkich starań dla podniesienia jakości więzi pomiędzy ludźmi i zwierzętami, aby nauczył się traktować zwierzęta podmiotowo i dojrzale.
Stosunek do nich świadczy bowiem o wrażliwości etycznej, w konsekwencji zaś przekłada się na podejście do siebie nawzajem. Od jakości wspólnoty ludzko-zwierzęcej zależy jakość wspólnoty ludzko-ludzkiej. Twórcy spektaklu zadali sobie pytanie, w jaki sposób nie tyle zrekonstruować ten apel w teatrze, ile – jak teatr może na ten apel odpowiedzieć? Przede wszystkim poprzez próbę realnego stworzenia wspólnoty ludzko-zwierzęcej na scenie. Dlatego zaproszeni zostali ludzie i zwierzęta, by wspólnie, we wzajemnym oddziaływaniu i w ludzko-zwierzęcym dialogu, wykreować zdarzenie teatralne.
Scenariusz spektaklu napisali Agnieszka Olsten i Igor Stokfiszewski. Za dramaturgię odpowiedzialny jest Igor Stokfiszewski. Scenografię przygotował Olaf Brzeski, a kostiumy Joanna Kaczyńska. Muzyka: Kuba Suchar. Choreografia: Tomasz Wygoda. Asystent reżysera: Marta Malikowska. Inspicjent: Katarzyna Krajewit.
Obsada: Dobra Nowina – Katarzyna Bednarz; Janina Duszejko – Renate Jett (gościnnie); Matoga – Bogusław Kierc; Dyzio – Maciej Kowalczyk; Popielista / Brunetka / Pisarka – Marta Malikowska; Syn Matogi / Prezes – Tomasz Orpiński; Boros – Tadeusz Ratuszniak oraz Wena, Kolo i Santos.
Agnieszka Olsten – reżyserka teatralna, autorka spektakli zrealizowanych w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (Solo według Andrzeja Stasiuka, 2002; Tlen Iwana Wyrypajewa, 2002; Przebitka (Gra aborcyjna) w ramach Szybkiego Teatru Miejskiego, 2004), w Teatrze Miejskim w Gdyni (Ontologiczny dowód na moje istnienie, 2003), Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie (Tartak Daniela Odiji, 2004), Teatrze Współczesnym we Wrocławiu (Nie do pary Andrew Bovella, 2005), w Teatrze Polskim we Wrocławiu (Lincz. Pani Aoi. Wachlarz. Szafa wg jednoaktówek Yukio Mishimy, 2006, Samsara disco na podstawie Antoniego Czechowa i Wiktora Pielewina, 2009), w Teatrze Narodowym w Warszawie (Nora Henryka Ibsena, 2006; Otello Williama Szekspira, 2008), w Teatrze im. Jaracza w Łodzi (Kaskada na podstawie Udręki życia Hanocha Levina, 2011).
Studiowała dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim, była rzecznikiem prasowym Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie, pracowała jako dziennikarka radiowa, ukończyła też studia na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie. W pierwszych realizacjach widać silne zainteresowania Polską kategorii B i C, stąd często w jej spektaklach pojawiały się brutalne, szokujące obrazy z ciemnej strony rzeczywistości. Szuka nowych form wyrazu, jako jedna z pierwszych zastosowała w polskim teatrze technikę rosyjskiego teatru dokumentalnego verbatim. Interesuje się architekturą sceny, stąd niejednokrotnie jej spektakle rozgrywają się w nietypowej, zaskakującej przestrzeni teatralnej.
Kotlina, reż. Agnieszka Olsten
Premiera: 9 marca 2013 roku
Wrocławski Teatr Współczesny
