Od 14 lutego w Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie będzie można oglądać wystawę Piotra Blamowskiego pt. Scenki obsesyjne.
Nazwa design-generation powstała po nakręceniu pierwszego filmu. Wymyśliłem do niego numer ze świecącymi się jajkami, jako taki designerski żart. Do tego leci utwór My Generation zespołu The Who. Design-generation nie ustalił żadnego programu, nie wiadomo było, o co ma chodzić w tych filmach. Ale musieliśmy to jakoś nazwać. Każdy, kto będzie się starał te filmy w pewien sposób określić, wypierdoli się na tym.
Nie zastanawiam się nad tym, robię, i koniec. Z Piotrem Blamowskim rozmawia Delfina Piekarska, katalog wystawy.
Tekst Anny Marii Potockiej z katalogu wystaw Piotra Blamowskiego Design utopijny i Scenki Obsesyjne:
Konstruktorem takich wihajstrów absurdu stał się w design-generation Piotr Blamowski. Seria tych energetycznych limeryków wideo jest zaskakującym produktem artystycznym, bo rzeźbiarz wziął do ręki kamerę i od razu zaczął mówić dojrzałym głosem sztuki. Wiedział, którymi kanałami i jakimi trikami przemycić do tych etiudek filmowych własną niecierpliwość egzystencjalną, poszarpaną emocjonalność, otwartość na biologiczność, kreatywność w wulgarności i nieposkromione napięcie energii. (…)
Otwarty zbiór tych filmów – zapewne powstanie ich jeszcze sporo – można potraktować jako szarpane wyznanie światopoglądowe, w którym wyróżniają się dwa punkty. Pierwszy to równowartość wszystkiego, czego człowiek doświadcza. Nie ma różnicy pomiędzy wzniosłością a małością, między fizjologią a objawieniem, między przekleństwem a czułym spojrzeniem. Miarą jest człowiek; wszystko, co go dotyczy, jest tak samo istotne.
Drugim ważnym punktem jest specyficzne uznanie dla kobiety, której siła, zdecydowanie, panowanie nad życiem i twarda opieka nad mężczyzną objawiają się w głosie, geście, słowie – często wulgarnym – oraz w podejmowaniu nadprzyrodzonych działań. Mężczyzna przy niej często sprawia wrażenie istoty spowolnionej w egzystencjalno- biologicznej galarecie. (…) Te filmy to manifestacja humanizmu postmodernistycznego. Każdy z nich wczepia się w jakiś bolesny problem ludzki. Wszystkie razem wydają się obmacywać życie. Mimo że bywają obrzydliwe, nie są w złym guście, chyba dlatego, że świadomie do niego dążą. (…)
Kurator: Maria Anna Potocka
Piotr Blamowski, Scenki obsesyjne
Wernisaż: 14 lutego 2013 roku
Wystawa potrwa do 28 kwietnia 2013 roku
MOCAK, Galeria Beta
ul. Lipowa 4
Kraków
