Nie – koncept medytowania dzielnicy i zestaw zdjęć nie jest żartem – co więcej wpisuje się w skomplikowaną ale budowaną konsekwentnie strukturę sztuki wyrastającej z konceptualizmu lat 70., którego Czerwonka jest nobliwym przedstawicielem. “Autor” zajmuje się rzeźbą albo zajmował, ponieważ nie istniały inne systemowe ramy klasyfikacji jego działań (przypominam, że np. D. Nieznalska, nomen omen z tej samej uczeni, też jest “rzeźbiarką”), choć sam jako jeden z pierwszych akademików w Polsce przedstawił plan i koncepcję stworzenia katedry INTERMEDIALNEJ, w której obecnie pracuje.
Skoro jest to również miejsce by wpisać co się samemu uważa: niezwykle cieszy mnie, że znów można obejrzeć realizację W. Czerwonki. To jak rozumuje przestrzeń i jak ją “oswaja” jest niezwykłą lekcją dynamicznej percepcji, nieograniczonej czasem, miejscem. Polecam ogromnie wystawę!
Tylko trzeba się wysilić by zrozumieć –
– i żeby uniknąć nieporozumień, jestem autonomiczną zwolenniczką sztuki koncepcyjnej, a nie pracownikiem Łaźni, czy ASP :) Pozdrawiam!