Od 24 maja w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie można oglądać wystawę prac Judyty Bernaś pt. Zacisze.
Scenariusz wystawy Zacisze oparty jest na dwóch przeciwstawnych pojęciach: sacrum i profanum. Oba obecne we współczesnym obrazowaniu, przeplatają się ze sobą tworząc niejednokrotnie jedność przedstawienia. Wyraźne kiedyś pomiędzy nimi granice, od mniej więcej stu lat, uległy przesunięciu i zatarciu. Zarówno część prezentacji dotycząca roli kobiety we współczesnej religii, jak i druga część, która mówi o intymności międzyludzkiej, wpisane są w kulturowy kontekst miejsca, czasu i roli artystki-kobiety. Delikatność i subtelność stosowanych przeze mnie formy wyrazu artystycznego stoi w opozycji do treści dzieła, która nie pozwala widzowi na obojętne przejście obok nich. (…)
Zgromadzone na wystawie prace powstały na przestrzeni ostatnich pięciu lat i składają się w cykle.
I – cykl Droga, 2008 i Światło, 2012. Oba cykle graficzne bazują na tematach zaczerpniętych ze sfery sacrum. Elementem budującym ich obraz jest akt kobiecy [rozpatrywany jako kod sztuki heteroseksualnej], który współcześnie częściej kojarzony jest ze sztuką świecką, a kiedyś rozpatrywany był w sferze świętości. Obie sfery – sacrum i profanum – łączę w jedno na płaszczyźnie tematyki i środków artystycznego wyrazu. Sięgając po kanon przedstawień Chrystusa przełamuję granice tradycyjnej płaszczyzny grafiki artystycznej.
II – cykl Zacisze, 2011-2013 (…)Cykl opowiada o relacjach międzyludzkich, egzystencji i cielesności. (…) Fragmentaryzacja ciała powoduje zmianę w obrębie funkcji, znaczenia i kontekstu przedstawienia. Prace poprzez świadomą deformację stają się uniwersalne, choć jest to nadal indywidualna, subiektywna cielesność wzmocniona użyciem jako podłoża skóry zwierzęcej [jagnięcej i koziej]. Nadrukowany fragment ludzkiej skóry na skórę zwierzęcą, rozciągnięty pomiędzy metalową ramę lub powieszony na metalowych hakach, lub na drewnianej belce niesie ze sobą wielopłaszczyznowe znaczenia i odnosi się do archetypicznych schematów myślenia.
Odrealnienie prowokuje odbiorcę do wielopłaszczyznowej interpretacji dzieła – nie narzucam nikomu komentarza do tematu, ale tworzę swoisty cichy dialog z odbiorcą. Zacisze to obiekty do oglądania, czasem dotykania, zmuszające do wejrzenia we własne wnętrze, do korygowania relacji z otoczeniem. Nieustannie dążę do przezroczystości, do uchwycenia granicy pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem istnienia. Ta cienka, nieuchwytna granica pozostaje w sferze metafizyczności. Fizyczna skóra [zwierzęca i ludzka] jest medium, jest łącznikiem pomiędzy obiema sferami.
Judyta Bernaś, kwiecień-maj 2013 r.
Judyta Bernaś, Zacisze
Wernisaż: 24 maja 2013 roku, godz. 18.00
Wystawa potrwa do 30 czerwca 2013 roku
Miejska Galeria Sztuki
Al. NMP 64
Częstochowa
