Od 19 sierpnia w Galerii Salon Akademii w Warszawie będzie można oglądać wystawę prac Krystyny Piotrowskiej pt. Portrety w technice własnej. Ekspozycja odbędzie się w ramach X Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera.
Portret jest głównym tematem moich prac: rysunków, grafik, filmów video i instalacji. Pokazuję twarz odbitą w lustrze, twarz zmultiplikowaną, podwojoną, rozbitą, uwiecznioną we fragmencie, w negatywie, z nałożonymi częściami innych twarzy. Pokazuję twarz własną, osób bliskich, twarze nieznajomych wycięte z gazet i albumów a także ze zbioru fotografii, które kolekcjonuję.
Krystyna Piotrowska
Krystyna Piotrowska – artystka sztuk wizualnych, graficzka, autorka filmów i instalacji wideo, kuratorka. Urodziła się w 1949 roku w Zabrzu. Mieszka i pracuje w Warszawie. W latach 1966-1972 studiowała na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, a następnie, w latach 1972-1975, na Wydziale Grafiki w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Studia kontynuowała w Grafik Skolan Forum w szwedzkim Malmö w (1985-1990). Początkowo głównym medium twórczości Krystyny Piotrowskiej była grafika, a podstawowym motywem – portret. Anda Rottenberg nazwała ją mistrzynią grafiki warsztatowej oraz autorką portretów wykraczających formatem, sposobem ujęcia i techniką poza kanoniczne normy przyjęte dla tego gatunku. Piotrowska przenosiła na matrycę graficzną wizerunki ze zdjęć, starając się zachować fotograficzny realizm przedstawianych postaci. Portrety stanowiły jednak zaledwie punkt wyjścia dla podejmowanych przez artystkę przekształceń.
Od początku lat 90. tworzyła Portrety zbiorowe (np. Z Grzegorzem) oraz Fragmenty kolekcji, ciemne wizerunki, jakby ucięte przypadkowym kadrem. W tym czasie powstały też portrety podwójne, na których artystka umieszczała własny autoportret w sąsiedztwie skopiowanych autoportretów słynnych twórców z przeszłości (m.in. Vincenta van Gogha i Fridy Kahlo), odpowiednio go stylizując.
W 2001 roku Krystyna Piotrowska wróciła z emigracji do Polski. Od 2005 roku zaangażowała się w projekt, który każdej jesieni odbywa się na ulicy Próżnej w Warszawie, niewielkim fragmencie miasta zachowanym z warszawskiego getta.
Od 2006 roku jest główną animatorką i kuratorką tego przedsięwzięcia. Żydowska tożsamość miejsca, nieobecność dawnych mieszkańców i pamięć po nich, jak również współczesny stosunek do Żydów i tożsamości żydowskiej, łączone z elementami autobiograficznymi stały się podstawowym tematem twórczości Piotrowskiej. Artystka rozwinęła też wachlarz stosowanych mediów, sięgając po aparat fotograficzny i kamerę, tworząc aranżacje i instalacje przestrzenne, rzeźby, obiekty.
Krystyna Piotrowska, Portrety w technice własnej
Wernisaż: 24 sierpnia 2013 roku, godz. 17.00
Wystawę można oglądać od 19 do 30 sierpnia 2013 roku
Galeria Salon Akademii, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Pałac Czapskich – Raczyńskich, Krakowskie Przedmieście 5 (wejście od ul. Traugutta)
Warszawa
