Od 22 października w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie można oglądać wystawę książek i grafik pt. Max Ernst. Kochanek wyobraźni.
Przygotowana przez Institut für Auslandsbeziehungen ze Stuttgartu wystawa ilustracji książkowych i grafik Maxa Ernsta prezentuje 196 grafik, które ten wybitny artysta wykonał do dzieł m.in. Paula Eluarda, Tristana Tzary, Hansa Arpa, Franza Kafki, Kurta Schwittersa, Antonina Artauda, Lewisa Carrola i tekstów André Bretona, przywódcy ruchu i autora manifestu surrealistycznego. Ekspozycja dokumentuje przede wszystkim prace Ernsta z epoki surrealizmu, ale obejmuje także czas dadaizmu oraz pojedyncze grafiki z późniejszego okresu zdominowane zostały przez elementy kubistyczne i geometryczne.
Max Ernst należy do tych artystów, którym zawdzięczamy najwspanialsze dzieła edytorskie ubiegłego stulecia. Książka jako obiekt artystyczny mogła powstać także dlatego, że wielu twórców z różnych dziedzin zaczęło współpracować realizując dzieła będące połączeniem treści jaka wyszła spod pióra autora i formy jaką nadali jej artyści. W przypadku Ernsta będą to nie tylko eksperymenty ze strukturą i teksturą, ale także z techniką. Obok tradycyjnych litografii pojawią się kolaże, frotaże, grataże i fotogramy.
Max Ernst urodzony w 1891 roku w Brühl koło Kolonii Max Ernst był jednym z najwybitniejszych artystów XX wieku, którego dzieło kształtowały różne kultury, języki i miejsca pobytu. W 1908 rozpoczął studia filozoficzne w Bonn, gdzie zaprzyjaźnił się m.in. z Hansem Arpem. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany. W 1918 ożenił się z Lou Strauss. Ich małżeństwo się rozpadło w 1922, po narodzinach syna. W Kolonii Ernst stał się jednym z najbardziej znanych dadaistów. Zaprezentowane na berlińskich Międzynarodowych Targach Dada w 1920 kolaże zwróciły nań uwagę André Bretona, który zaprosił go do Paryża. W roku 1924, po oficjalnym powstaniu surrealizmu, Ernst przystąpił do ruchu, z którego był potem dwukrotnie wykluczany (w 1938 i 1954).
Po przeprowadzce do Paryża związał się z Marie-Berthe Aurenche, którą porzucił dla młodej Irlandki Leonory Carrington, artystki, poznanej w 1937. W tym samym roku jego praca znalazła się na zorganizowanej przez Nazistów wystawie o sztuce zdegenerowanej. Po wypowiedzeniu przez Francję wojny hitlerowskim Niemcom został internowany. Uwolniono go dzięki staraniom francuskich przyjaciół m.in. Paula Eluarda. W obawie przed aresztowaniem przez drugą stronę wojennego konfliktu wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych, gdzie bierze ślub z Peggy Guggenheim. Ich małżeństwo przetrwało rok. W 1942 Ernst poznał malarkę Doroteę Tanning, z którą wyjechał do Arizony. Do Europy powrócił w 1953 roku, dwa lata później otrzymał Złotego Lwa na weneckim Biennale. W 1961 roku nowojorskie Museum of Modern Art organizuje retrospektywną wystawę artysty, kolejne odbędą się w Muzeum Guggenheima i ostatnia za jego życia w Grand Palais w Paryżu. Artysta zmarł 1 kwietnia 1976.
Kurator i aranżacja plastyczna wystawy: Anna Król (Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha)
Koordynator projektu: Renata Kopyto (Dom Norymberski w Krakowie)
Max Ernst. Kochanek wyobraźni
Wystawę można oglądać od 22 października 2013 roku do 7 stycznia 2014 roku
Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha
ul. M. Konopnickiej 26
Kraków
