25 listopada, po trwającym 8 miesięcy remoncie, Muzeum Narodowe we Wrocławiu udostępnia widzom wystawę stałą sztuki polskiej od XVII do XIX w. w nowej aranżacji.
W salach galerii na 2. piętrze można będzie zobaczyć najwybitniejsze dzieła z wrocławskich zbiorów m.in. Bacciarellego, Bellotta, Michałowskiego, Matejki, Rodakowskiego, Grottgera, Gottlieba, Malczewskiego, Boznańskiej, Podkowińskiego, Wyspiańskiego. Pojawią się też nowe obrazy na przykład zakupione ostatnio Kąpiel w Prucie Stanisława Dębickiego i Portret Klementyny Walickiej Josefa Grassiego czy prace wycofane z depozytów w innych muzeach na przykład Portret Anny Jagiellonki i Portret Stefana Batorego według Marcina Kobera (z Zamku Królewskiego w Warszawie) czy Kordian w podziemiach katedry św. Jana Leona Piccarda (z Muzeum Literatury w Warszawie).
Wystawa ma układ chronologiczno-problemowy i pokazuje najważniejsze kierunki począwszy od klasycyzmu. W pierwszej sali wystawione zostaną najwybitniejsze dzieła z tego okresu m.in. Wjazd Jerzego Ossolińskiego do Rzymu w roku 1663 Bernarda Bellotta i Portret Izabeli Branickiej pędzla Marcella Bacciarellego. Następnie zaprezentowane zostaną prace malarzy tworzących na przełomie XVIII i XIX w., dzieła romantyków z Piotrem Michałowskim i Arturem Grottgerem na czele oraz prace przedstawicieli realizmu m.in. Józefa Brandta, Wojciecha Gersona, Józefa Chełmońskiego. Płótna najsłynniejszego polskiego malarza historycznego Jana Matejki prezentowane są w różnych salach.
Najbardziej wszechstronnie ukazana jest sztuka epoki Młodej Polski z końca XIX wieku i początku XX wieku z jej rozmaitymi nurtami (impresjonizm, symbolizm, wczesny ekspresjonizm) i indywidualnościami artystycznymi (Jacek Malczewski, Olga Boznańska, Józef Pankiewicz, Witold Wojtkiewicz). Na wystawie zdecydowanie przeważa malarstwo, a dzięki zastosowaniu nowoczesnego oświetlenia w większym niż wcześniej zakresie prezentowane są pastele i akwarele. Ekspozycję uzupełniają rzeźba i rzemiosło artystyczne.
Kuratorzy Ewa Houszka i Piotr Łukaszewicz zadbali też, by wydobyć dawne elementy architektury sal, gdzie pokazywana jest wystawa:
Przed wojną w gmachu muzeum mieściła się Rejencja czyli Zarząd Prowincji Śląskiej, a w pomieszczeniach obecnej galerii sztuki polskiej mieszkał prezydent Rejencji. Z tamtych czasów zachowało się trochę detali architektonicznych, które chcieliśmy wyeksponować.
Sztuka polska XVII-XIX w. – otwarcie wystawy stałej po remoncie
Otwarcie: 25 listopada 2013 roku, godz. 12.00
Muzeum Narodowe we Wrocławiu
