Katarzyna Hołda z lalkami w Lublinie

Od 16 stycznia w Galerii Gardzienice w Lublinie będzie można oglądać wystawę prac Katarzyny Hołdy pt. Lalki.

Katarzyna Hołda, „Aborygenka” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Katarzyna Hołda o wystawie:

W moich pracach nawiązuję do tych funkcji. Na wystawie pokazuję prace z kilku cykli: LALKI MAGICZNE – wykonane z konkretną intencją: Laleczka Miesiączkowa – wzmocnienie energii, sił twórczych i życiowych. Anat to wpływowa i okrutna, staro-semicka bogini miłości, płodności, seksu, wojny i śmierci. Wzmaga moc seksualną właścicielki, ale także jej waleczność, stanowczość, siłę, skuteczność w osiąganiu celów i ochronie swoich granic. Afrodyta – pozyskanie poparcia bogini w życiu miłosnym. BOGINIE – zwykle przedstawiam je w akcie, czasem także z atrybutem. Niektóre z nich odnoszą się do tradycyjnej triady bogiń księżycowych, o czym pisze Robert Graves w Mitach greckich. Triada to bogini w trzech osobach (aspektach) – biała dziewica (księżyc rosnący) czerwona kobieta (księżyc w pełni) i czarna starucha (księżyc malejący).

Inne odwołują się do starszych wyobrażeń: Lalka Aborygenka przedstawia rodzącą Matkę Ziemię (Wielką Boginię). Zainspirowało mnie aborygeńskie malowidło naskalne, które pojawia się przez kilka sekund w filmie Baraka. Artemida, Kora, Persefona, Hekate – boginie greckie, związane z ziemią, cyklami wegetacyjnymi, śmiercią i odrodzeniem, fizycznym i duchowym.

Kora została, eufemistycznie mówiąc, porwana, a mówiąc wprost – zgwałcona i uwięziona przez boga podziemi, Hadesa. W efekcie była zmuszona wyjść za niego za mąż. Z chwilą zawarcia małżeństwa stała się Persefoną – Panią Podziemi, Królową Zmarłych, boginią śmierci. Dosłownie, Kora jest dla mnie figurą kobiety pozbawionej wolności i prawa stanowienia o sobie, poddanej przemocy, niewolnicy seksualnej, dla której jej własna płeć i seksualność staje się źródłem poniżenia i zniewolenia. W innym jednak sensie, uosabia rozwój duchowy, który rozpoczyna się od psychicznej destrukcji, defragmentaryzacji, po czym „zstępuje się do podziemi” (w znaczeniu stanu psychicznego – pogrążenie się w smutku, ale też i introspekcja, wejście w nieznane, mroczne czy bolesne obszary psychiki). Na koniec, następuje odrodzenie w nowej już postaci (Kora przeradza się w Persefonę).

Kora z Labiryntem na brzuchu ma wyhaftowany labirynt-krzyż, przedchrześcijański symbol drogi życiowej, medytacji, rozwoju duchowego. Ręce Kory, skrzyżowane na piersiach, wyrażają zamknięcie się w sobie, zwrócenie do wnętrza – wewnętrzną podróż duchową po wewnętrznych labiryntach. Kora z Różami i Kora z Makami nawiązują do momentu, w którym przed Korą, zbierającą kwiaty (niektórzy uważają, że były to maki, symbolizujące śmierć, a także Persefonę) rozstępuje się ziemia i wyłania się z niej Hades. Dalszy ciąg już znamy. (…)