Od 17 grudnia w Galerii Re:Medium w Łodzi można oglądać wystawę prac Wspólnoty Leeeżeć pt. Sala Kontaktów Międzyplanetarnych.
Wystawa w formie instalacji zaprezentuje prototypy urządzeń wpływających stymulująco na pracę ludzkiego mózgu, pomocnych w kontakcie z przedstawicielami cywilizacji pozaziemskich. W praktyce niedziałające, istnieją obecnie jako rodzaj zewnętrznej obudowy dla przyszłych mechanizmów. Będzie można zobaczyć m.in. Stymulator fal teta, Integrator poziomów świadomości czy Skaner emocji osób wchodzących.
Wspólnota Leeeżeć jest jednym z ciekawszych zjawisk w polskiej sztuce współczesnej, manifestującym się w niemal wszystkich mediach i możliwych obszarach aktywności. Od licznych akcji ulicznych w pierwszej połowie lat 90., przez sztukę ziemi, eksperymenty muzyczne i filmowe, graffiti, aż po monumentalne instalacje przestrzenne. Negując zastany system wartości, w tym pozycję tzw. artysty, Wspólnota Leeeżeć daleka jest od pozy wszechwiedzącego demiurga, zamiast tego zadając niestrudzone pytania w miejsce każdego fundamentalizmu, nadaje swoim realizacjom dynamiczności i uniwersalności, tak niezbędnej w teraźniejszych czasach groteski.
Esencja formalna przestrzenizmu koncentruje się na projekcie wewnętrznej formy pomieszczenia, gdzie ludzie i istoty pozaziemskie będą mogły się spotkać na równej sobie płaszczyźnie. Składające się na instalację obiekty: Stabilizator planów, Oś integracji, Niwelator uczucia lęku na poziomach archetypalnych, Stymulator fal teta, Skaner emocji osób wchodzących, Integrator poziomów świadomości, Kooperator Mózgowych Półkul traktować można jako modzistyczne ekwiwalenty urządzeń, które wpływałyby stymulująco na pracę ludzkiego mózgu, łącząc wszystkie poziomy świadomości, tak by istota kontaktu była jak najbardziej pełna i sprzyjająca rozwojowi wszystkich biorących w niej stron.
Przestrzenizm nie rozwiązuje technologicznej strony mechanizmów fizykalnych, według których istoty pozaziemskie mogą przejawiać swą obecność w teraźniejszym kontinuum czasoprzestrzennym planety Ziemia. W szerszej skali istniejące w ośrodkach miejskich sale pełniłyby funkcję punktów informacyjnych o innych czujących cywilizacjach poprzez fizyczny lub telepatyczny kontakt z przedstawicielami owych. Wariant podwodny służyłby nawiązywaniu swobodnej komunikacji z delfinami, wielorybami, orkami i morświnami [itp]. Mając na uwadze współczesną nam kondycję świadomości a co za tym idzie i rozwoju kulturowo-technologicznego Ziemi, gdy nam samym ludziom trudno porozumieć się z tymi, którzy wyznają odmienną tzw. religię, mają inny kolor skóry lub preferencje seksualne [nie mówiąc już o szacunku dla zwierząt], projekt rzecz jasna wybiega nieco w przyszłość.
Jego potencjalną, prócz estetycznej [oczywiście], wartością jest uelastycznienie świadomości widza poprzez oswojenie go z koncepcją wielości życia we wszechświecie, zapoznanie z odmiennym od dominującego obecnie paradygmatem rzeczywistości, który jest być może jednym z wariantów naszej przyszłości, następnym ewolucyjnym krokiem naszego gatunku, już w skali planetarnych społeczności. W odbiorze całości projektu wnętrza Sali Kontaktów Międzyplanetarnych istotna jest świadomość iż tzw. sztuka [i jakiejkolwiek definicji, hehe, by tu nie przytoczyć] niejednokrotnie w historii była tą sferą ludzkiej aktywności, która wytwarzała idee i pomysły wyprzedzające swój czas, by wspomnieć np.: projekty machin latających Leonarda, czy z bliższych nam czasów wideofon z filmu Fritza Langa Metropolis.
Andrzej Miastkowski vel Egon Fietke, Sala Kontaktów Międzyplanetarnych
Idea i przestrzeń: Andrzej Miastkowski vel Egon Fietke
Dźwięk: Jerzy Korzeń
Wspólnota Leeeżeć, Sala Kontaktów Międzyplanetarnych
Wernisaż: 17 grudnia 2013 roku, godz. 17.00
Wystawa potrwa do 11 stycznia 2014 roku
Galeria Re:Medium
ul. Piotrkowska 113
Łódź
