Od 13 lutego w MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie będzie można oglądać wystawę pt. Władysław Hasior. Europejski Rauschenberg?.
Wystawa Władysława Hasiora w MOCAK-u będzie pierwszą od 40 lat tak dużą, krakowską prezentacją prac tego twórcy. Hasior należy do najwybitniejszych polskich artystów. Wystawa w MOCAK-u jest próbą przywrócenia należnej mu pozycji w historii sztuki XX wieku. Pokazanych zostanie około stu prac z lat 1956–1986, z których część nigdy nie była reprodukowana. Zaprezentowane zostaną także dokumenty, kroniki filmowe z lat 60., fragmenty filmów Grzegorza Dubowskiego i wiele innych materiałów. Na ich podstawie przedstawimy artystę, który w latach 70. i 80. był polskim towarem eksportowym, jednak za sprawą nieprzychylnego mu środowiska stał się n wiele lat postacią trochę zapomnianą.
Hasior porównywany jest z Robertem Rauschenbergiem, prekursorem asamblażu i pop-artu. Dzieła obu twórców wykorzystują elementy znalezione, „śmieci symboliczne”, których znaczenie jest zależne od różnych uwarunkowań historyczno-społecznych. Tytuł wystawy, dla niektórych kontrowersyjny, uwidacznia paralelność inspiracji obu twórców.
Wystawie towarzyszyć będzie prezentacja fotografii Wojciecha Plewińskiego, który przygotowując w latach 60. wywiad dla tygodnika Przekrój, odwiedził artystę i wykonał w jego pracowni serię fotografii.
Władysław Hasior (1928–1999) – rzeźbiarz, malarz, scenograf i pedagog. Prowokator i buntownik. Wykładał w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem, Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, pracował też jako scenograf tamtejszego Teatru Polskiego. Dzięki stypendium francuskiego ministerstwa kultury studiował w pracowni Ossipa Zadkine’a w Paryżu. Był członkiem międzynarodowej grupy artystów i pisarzy Phases. Mieszkał w Zakopanem, gdzie w 1985 roku w dawnej leżakowni sanatorium Warszawianka otworzył swoją autorską galerię.
Od końca lat 50. tworzył ze znalezionych przedmiotów i ich części liczne asamblaże o wymowie metaforycznej; od połowy lat 60. powstawały patetyczno-groteskowe Sztandary. Realizował performanse rzeźbiarskie z wykorzystaniem żywiołów natury: wiatru, wody i ognia, oraz monumentalne rzeźby, między innymi Prometeusz rozstrzelany (Kuźnice 1964), Żelazne organy (Snozka 1966), Golgota (Montevideo 1969), Słoneczny rydwan (Södertälje k. Sztokholmu 1972–1976).
Jego prace znajdują się w zbiorach między innymi Moderna Museet w Sztokholmie, Museu de Arte Moderna w São Paulo, Muzeum im. Aleksandra Puszkina w Moskwie, muzeach narodowych w Krakowie, Poznaniu, Warszawie, Wrocławiu.
Kurator: Józef Chrobak
Koordynator: Katarzyna Wincenciak
Władysław Hasior. Europejski Rauschenberg?
Wernisaż: 13 lutego 2014 roku
Wystawa potrwa do 27 kwietnia 2014 roku
MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej
ul. Lipowa 4
Kraków
