Do 30 marca we wrocławskim Muzeum Architektury można oglądać wystawę Innowacja i tradycja. Henryk Brunsberg i późnogotycka architektura ceglana na Pomorzu i w Marchii Brandenburskiej.
Henryk Brunsberg był jednym z najwybitniejszych architektów późnogotyckich i jednym z niewielu znanych z imienia budowniczych ceglanego gotyku na południowym pobrzeżu Bałtyku. Wystawa przygotowana przez Niemieckie Forum Kultury Europy Środkowej i Wschodniej przy współpracy z Muzeum Narodowym w Szczecinie oraz z Archidiecezją Szczecińsko-Kamieńską, prezentuje typowe dla Brunsberga rozwiązania formalne i dowodzi, że Marchia Brandenburska oraz Pomorze około roku 1400 należały do tego samego kręgu kulturowego.
Punktem wyjścia, łączącym charakterystyczne rozwiązania archiyektoniczne z jego imieniem, jest inskrypcja na brandenburskim kościele św. Katarzyny, która wzmiankuje Brunsberga jako budowniczego kościoła. Najwcześniej charakterystyczne dekoracje brunsbergowskie z bogato profilowanych kształtek, filigranowych maswerków i ozdobnych szczytów z palonej cegły wprowadzono na ukończonym ok. 1389 roku chórze kościoła Mariackiego w pomorskim Stargardzie Szczecińskim.
Poza Brandenburgiem budowle o porównywalnej formie występują również w Szczecinie, Chojnie, Prenzlau, Gardźcu (Gartz) i w Tangermunde. Są one przykładami największego rozkwitu późnego gotyku w tym rejonie.
Innowacja i tradycja. Henryk Brunsberg i późnogotycka architektura ceglana na Pomorzu i w Marchii Brandenburskiej
31 stycznia – 30 marca 2014 r.
Muzeum Architektury
Wrocław
