Od 14 marca w Galerii Foksal w Warszawie będzie można oglądać wystawę pt. Jabberwocky, autorami prac są Jiří Skála i Bohdan Mrázek.
Wystawa obejmuje cztery nowe fotomontaże z dźwiękiem Jiříego Skáli, oraz tekstylne grafiki Bohdana Mrázka z lat 90., zatytułowane Jabberwocky.
Kluczowym tematem prac Jiříego Skáli, również tym podejmowanym na wystawie w Galerii Foksal jest praca, a dokładniej – relacja człowieka do różnych systemów produkcji. Drugim tematem, często eksplorowanym przez artystę jest narracja. Skála, zastanawia się jaki rodzaj narracyjnej strategii powinien wybrać, by opowiedzieć historię w kontekście sztuki współczesnej. Interpretuje to jako własny emancypacyjny ruch, który sprawił, że zagadnienie emancypacji znalazło się w centrum jego zainteresowań artystycznych. To ono stanowi łącznik między pracami Skáli i twórczością Bohdana Mrázka.
Jiří Skála pisze:
Twórczość Bohdana Mrázka jest przykładem który pokazuje jak artyści reprezentujący sztuki stosowane (konkretnie tkaninę) w latach 1950-1980 próbują wyzwolić się z niestabilnej relacji ze zleceniodawcami; w jaki sposób starają uniezależnić się od przemysłu włókienniczego. Ale rozmawiajmy o serii Jabberwocky. Jest to praca, która nawiązuje do gobelinu, ale nim nie jest. Nazwa zaczerpnięta z Lewisa Carrolla odnosi się do absurdalnych działań, które nie mają sensu. Istnieją same dla siebie. Jednocześnie, jest moment śnienia. Ponadto, ta konkretna seria prac, przywołuje czas, kiedy Bohdan Mrázek utracił cel swojej produkcji artystycznej. Nie ma już powodu by próbować wyzwolić się z produkcji przemysłowej, ponieważ zniknęła ona z jego otoczenia. Przeniosła się gdzieś do Chin lub krajów Południowo-Wschodniej Azji. […] W jaki sposób próbuję połączyć twórczość Bohdana Mrázka z własną twórczością? Jakiś czas temu, natknąłem się na manifest dwóch czeskich artystek Terezy Stejskalovej i Barbory Kleinhampovej zatytułowany Manifest śpiących. (…)
Nasz świat opiera się na zegarze. To jest to, co widzę w kluczowym momencie emancypacji Bohdana Mrázka. On nie próbował wyzwolić się ze szczególnej zależności pomiędzy artystą i zleceniodawcą. Próbował oddalić się od technicznej cywilizacji. W tym procesie, sen jest jedynym sposobem by to zrobić. Jedynie sen jest funkcjonalną techniką emancypacyjną. A może tylko jedyną użyteczną ideologią, która może nam pomóc uciec od technokratycznej cywilizacji?
Jiří Skála – ur. 1976 w Suszycy (Sušice). Czechy. Mieszka i pracuje w Pradze. W 2009 r. został laureatem nagrody Jindřicha Chalupeckiego dla młodych artystów. Od 2010 roku jest wykładowcą w Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. Prace artysty pokazywane były na wielu międzynarodowych wystawach m.in. Tirena Biennale (2001), Palais de Tokyo (2003), Biennale w Pradze (2005, 2009), UBS Gallery w Nowym Jorku (2008); The Other Tradition, Wiels Contemporary Art Centre, Bruksela (2010); Rzeczy i ludzie, Galeria Arsenał, Białystok (2013). Jiří Skála znany jest z działań i prac konceptualnych realizowanych w kontekstach społecznych. Artysta jest autorem prac performatywnych, fotografii, obiektów i instalacji.
Bohdan Mrázek (ur.1931, Praga; zm. 2009, Praga). Artysta i pedagog, profesor Akademii Sztuk Pięknych, Architektury i Wzornictwa w Pradze. Autor licznych wystaw indywidualnych i uczestnik wielu prestiżowych wystaw grupowych (m.in. 3 Biennale Tkaniny w Lozannie, 1967; Stedelijk Museum, 1968; 12 Biennale Sao Paulo, 1973; Głównym medium wypowiedzi artysty była tkanina artystyczna. Eksperymentował z jej językiem, materiałem i technologią. Mrázek najbardziej znany jest z monumentalnych gobelinów tworzonych od początku lat 60. We własnych pracach, jak również w swojej działalności pedagogicznej nieustannie dążył do przekraczania schematów i poszukiwania nowych form ekspresji w sztuce.
Kurator: Michał Jachuła
Jiří Skála, Bohdan Mrázek, Jabberwocky
Wernisaż: 14 marca 2014 roku, godz. 18.00
Wystawa potrwa do 18 kwietnia 2014 roku
Galeria Foksal w Warszawie
