20 maja w Warsztatach Kultury w Lublinie w ramach projektu Grodzka 5 odbędzie się performance Ewy Zarzyckiej pt. Nierównoległość obszaru ducha do obszarów materii.
Głównym motywem mojej pracy w ramach projektu Grodzka 5 jest czas. Czas, który pragnę pokazać poprzez mówienie o różnego rodzaju wydarzeniach z przeszłości. I nie tylko przeszłości. Są to właściwie różne rodzaje czy raczej postacie czasu, które prezentuję z pozycji skrajnie subiektywnej poprzez budowanie modeli czasoprzestrzennych, by nie używać wyświechtanego kiedyś w sztuce słowa czasoprzestrzeń, wyśmianego już tysiące razy.
Zamierzam ponadto skonfrontować różne rodzaje czasu. Zaczynam opowiadanie swej historii z punktu tzw. czasu subiektywnego, z perspektywy osobistej w kontekście specyfiki ważnych dla mnie miejsc w pewnej przestrzeni, która jest moją, zaanektowaną przeze mnie przestrzenią. Przestrzeń ta jest również przestrzenią społeczną, historyczną itd.
By uwiarygodnić mój przekaz używam swego rodzaju modeli, które tworzę i buduję na potrzeby tej sytuacji. Na przykład taki model: ruszam (idę) z punktu A (Grodzka 32/34) do punktu B (Grodzka 5). Po drodze, w międzyczasie, zatrzymuję się w punkcie C (Grodzka 3). Stoję a czas płynie, stoję a czas pracuje. Cofam się z B do A: wracam na Grodzką 32/34 i spotykam tam osobę X, która – kiedy z nią rozmawiam – uświadamia mi, że punkt A był ważny dla mnie w latach 70-tych XX wieku, a punkt B w 90-tych. Idę znów do B i jestem już w XXI wieku, spotykam osobę Y, która mówi mi, że…
Ewa Zarzycka, Wrocław-Lublin, maj 2014
Ewa Zarzycka, artystka performance. Tworzy także filmy, nagrania dźwiękowe, rysunki, instalacje. Zasadniczą częścią jej działalności jest prowadzenie zeszytów, rodzaju notatników i dzienników, o których Zbigniew Warpechowski pisał: Tam jest historia sztuki, krytyka sztuki, komentarze, refleksje, rozważania, listy do przyjaciół, żarty, proza i poezja i nie wiem co jeszcze. Urodziła się w Szczecinie. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie. Studiowała grafikę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych). Od 2008 związana jest z tą właśnie uczelnią, gdzie od 2009 prowadzi zajęcia ze sztuki performance. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Mieszka w Lublinie i w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą.
Ewa Zarzycka uprawia performance mówiony. Jak komentował Grzegorz Borkowski: Z tytułów jej licznych wystąpień i realizacji […] ułożyć można zarys intrygującego eseju łączącego powagę i intelektualną dociekliwość z postawą ironicznego dystansu. Twórczość Ewy Zarzyckiej trudna jest do ujęcia w całość i skomentowania. Jest procesem myślenia, prowadzonym w dialogu z innymi i w otwarciu na to, co się zdarza. W rozumieniu Zarzyckiej twórczość nierozerwalnie wiąże się z życiem prywatnym, spotkaniami, zdarzeniami, podróżami, lekturami. Dotyczy istoty sztuki, ale także roli artysty, charakterystyki procesu tworzenia. Znowu powołując się na Zbigniewa Warpechowskiego, można powiedzieć, że twórczość Zarzyckiej wymyka się wszelkiej definicji, a jednocześnie jest ona zrośnięta z jej postacią, sposobem bycia, osobowością. Jej opowieści snują się meandrycznie, zapętlają się, gubią i odnajdują wątek, przechodzą w inne historie. Artystka przeplata prawdę z fikcją (równie prawdopodobną). W jej wystąpieniach znaleźć można wiele humoru, ale też autentyczność, szczerość i bezinteresowność. Twórczość Ewy Zarzyckiej wywodzi się z polskiej sztuki pojęciowej. Artystka przez lata była związana z lubelską Galerią Labirynt i z BWA prowadzonym przez Andrzeja Mroczka.
Jej wystąpienie w ramach projektu Grodzka 5 związane będzie z osobistą historią artystki, związaną z ulicą Grodzką, gdzie znajdowało się Liceum Plastyczne, które ukończyła, a także wspomniane galerie.
Ewa Zarzycka, Nierównoległość obszaru ducha do obszarów materii
W ramach projektu Grodzka 5
Performance odbędzie się 20 maja 2014 roku o godzinie 18.30
Warsztaty Kultury, ul. Grodzka 5
Lublin
