W Teatrze Wybrzeże w Gdańsku trwają próby do Broniewskiego Radosława Paczochy. Spektakl reżyseruje Adam Orzechowski, scenografię przygotowuje Magdalena Gajewska. Planowana prapremiera odbędzie 27 czerwca 2014 roku na Dużej Scenie.
Najnowsza sztuka młodego polskiego autora, uznanego i nagradzanego, nieźle już na Wybrzeżu zadomowionego. Epizody z fascynującej biografii wybitnego poety, nierozerwalnie związane ze sporym fragmentem dwudziestowiecznej historii Polski. Nieoczywista analiza często niekonwencjonalnych zachowań tego, jak sam o sobie mówił Polaka, katolika, alkoholika pozwala autorowi raz jeszcze przyjrzeć się przełomowym wydarzeniom kształtującym naszą międzywojenną i powojenną rzeczywistość. Próba zrozumienia wewnętrznych pęknięć Broniewskiego, jego wyborów i postawy po drugiej wojnie światowej, jego konszachty w władcami PRL oraz sławienie Stalina, którego był przecież przez półtora roku więźniem na tle jego młodzieńczych zasług w walce o niepodległość Polski u boku Piłsudskiego, żołnierskiej odwagi, jaką wtedy okazał, staje się zarazem zbiorowym portretem całego polskiego pokolenia naszych zawiedzionych, uwiedzionych i oszukanych rodaków.
Radosław Paczocha o sztuce:
Broniewski był barwny tak jak barwny był cały XX wiek – piłsudczyk walczący z bolszewikami, do tego zaangażowany w życie społeczne socjalista, rusofil, który był więźniem Łubianki i Zamarstynowa, żołnierz oddziałów Andersa, poeta piszący o Smoleńsku i Katyniu, współpracownik paryskiej Kultury, wreszcie największy poeta komunistycznej Polski i chwalca towarzysza Stalina. Jego życiorys był niemal zawsze cenzurowany, ciągle jakiś jego fragment nie odpowiadał panującemu establishmentowi. Jak zatem było możliwe, że wierny przez całe życie swoim socjalistycznym i patriotycznym ideałom wydawał się tak pełen sprzeczności? Czy Broniewski był tak nierozsądny czy historia tak okrutna i pełna paradoksów? Był polskim patriotą zawsze gotowym walczyć za ojczyznę, całe życie zaangażowany w politykę, nie przejawiał jednak instynktu człowieka politycznego, nie zmieniał frontu w zależności od osobistych korzyści, może z wyjątkiem ostatniego okresu życia. Nie darmo mówił o sobie: Broniewski jestem – Polak, katolik, alkoholik, jakby chciał podkreślić w ten sposób swoje związki ze wspólnotą, w której wyrósł i której największe wady i zalety uosabiał. Jego barwna biografia to tak naprawdę historia Polski I połowy XX wieku odciśnięta w losach jednego zaangażowanego w rozmowę o Polsce i świecie indywiduum. Choćby dlatego warto ją sobie przypomnieć, tym razem bez cenzury.
Radosław Paczocha (ur. 1977 ) – dramatopisarz, scenarzysta i dramaturg. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie. Trzykrotny stypendysta Ministra Kultury. Przez sześć lat związany z Teatrem Powszechnym w Warszawie (2004-2010), gdzie pełnił funkcję sekretarza literackiego. Jest autorem sztuk: Zapach czekolady (nagroda główna w konkursie dramaturgicznym Windowisko 2008), Przyjaciel (nagroda główna w konkursie dramaturgicznym Metafory Rzeczywistości 2009), Bar Babylon, Beniamin, Faza Delta, Wizyta, Broniewski, Być jak Kazimierz Deyna (także autor scenariusza filmowego). Sztuka oparta na biografii Władysława Broniewskiego powstała w ramach stypendium Młoda Polska Narodowego centrum Kultury.
Reżyseria: Adam Orzechowski
Scenografia: Magdalena Gajewska
W spektaklu występują: Dorota Androsz, Agata Bykowska, Katarzyna Dałek, Sylwia Góra-Weber, Anna Kaszuba, Piotr Biedroń, Piotr Chys, Michał Jaros, Piotr Łukawski, Jakub Mróz, Robert Ninkiewicz, Cezary Rybiński, Marek Tynda, Piotr Witkowski.
Broniewski
Planowana prapremiera: 27 czerwca 2014 roku
Duża Scena, Teatr Wybrzeże w Gdańsku
