29 listopada w Ratuszu Staromiejskim Nadbałtyckiego Centrum Kultury w Gdańsku odbędzie się recital wokalny sopranistki Bożeny Harasimowicz.
Inspiracją do koncertu jest 150 rocznica urodzin Ryszarda Straussa, ale nie tylko Strauss, lecz także Wagner i Karłowicz pojawią się w akompaniamencie sopranistki, której na fortepianie towarzyszyć będzie Dominika Glapiak. Podczas koncertu odbędzie się promocja najnowszej płyty obu artystek: Wagner Strauss songs, która ukaże się nakładem wydawnictwa Acte Prealable.
Ryszard Strauss był bez wątpienia znakomitym twórcą operowym i mistrzem programowego poematu symfonicznego. Jego poematy są obrazem mistrzostwa w zakresie orkiestracji i znakomitej plastyki muzycznej oraz właściwej tylko jemu spontanicznej żywiołowości. Jednak nie powinno się zapominać, że był również wysoko cenionym kompozytorem pieśni. Jego dorobek w tym względzie liczy ponad 200 pozycji, z których wiele nadal cieszy się popularnością. Strauss kontynuował w tym względzie osiągnięcia Gustava Mahlera i podobnie jak on tworzył swoją kameralną lirykę wokalną często jako utwory orkiestrowe, częściej jednak poprzestawał na formie z towarzyszeniem fortepianu. Większość z nich później aranżował na orkiestrę. Wśród tematyki dominuje miłość i jej odcienie, przyroda oraz zachwyt nad doczesnością, co określano jako lirykę radości życia i rozkoszy zmysłowej. Wielu znawców tematu uważa, że pieśni Straussa są najlepszym wkładem w rozwój kameralnego repertuaru wokalnego po śmierci Schuberta. Dowodzi tego choćby skomponowany w 1948 r., w wieku 84 lat, ujmujący prostotą i klimatem cykl Vier letzte Lieder, po którym Strauss skomponował jeszcze tylko dwa niewielkie utwory. 8 Gedichte aus Letzte Blätter op. 10. zostały skomponowane w 1885 r., ich prawykonanie miało miejsce w 1887 r. Wiele pieśni skomponował Strauss dla swojej żony, cenionej sopranistki Pauline de Ahna, którą poślubił w 1894 r.
Zupełnie inaczej jest w przypadku Ryszarda Wagnera, który przeszedł do historii muzyki przede wszystkim jako twórca oper romantycznych i dramatów muzycznych. Ważnym wydarzeniem w życiu Wagnera było poznanie małżeństwa Ottona i Matyldy Wesendonk, którzy zapewnili mu kilka lat finansowej beztroski, przed wkroczeniem w jego życie króla Ludwika II. Złośliwi mówią nawet, że wielką miłością pałał do pięknej Matyldy, ale jeszcze większą do zasobnego portfela jej męża. Wesendonków poznał Wagner w 1852 r., oboje przez kilka lat darzyli go szczerą przyjaźnią pozostając pod wrażeniem jego osobowości i talentu. Wesendonk nie podejrzewał, że ten dom szybko stanie się przystanią dla coraz mocniejszego uczucia, jakie połączyło jego żonę i Wagnera. Wesendonklieder, cykl pięciu pieśni: Der Angel (Anioł), Schmerzen (Cierpienia), Träume (Sny), Stehe still (Stój), Im Treibhaus (W cieplarni) skomponowanych do napisanych przez Matyldę Wesendonk wierszy Fünf Gedichte. Te urokliwe, pełne swoistego nastroju pieśni, na głos solowy i fortepian, powstały w okresie od 30 września 1857 r. do 1 maja 1858 r. i są w zasadzie studiami wstępnymi do muzyki Tristana i Izoldy. Echa każdej z nich można bez trudu odnaleźć w muzyce tego dramatu. Najwyraźniej słychać to w wielkim duecie miłosnym, jaki w drugim akcie śpiewają Tristan i Izolda, w którym można odnaleźć echa pieśni Träume. Po latach austriacki dyrygent Feliks Mottl dokonał ich instrumentacji na orkiestrę. Jednak najczęściej wykonywane są one z akompaniamentem fortepianu.
Bożena Harasimowicz – sopran, artystka śpiewaczka, profesor Akademii Muzycznej w Gdańsku na Wydziale Wokalno – Aktorskim obchodzi w tym roku jubileusz 30 lecia pracy artystycznej i 25 lecia pracy pedagogicznej.
Recital wokalny w 150 rocznicę urodzin Ryszarda Straussa
Bożena Harasimowicz, Dominika Glapiak
29 listopada 2014 roku, godz. 19.00
Nadbałtyckie Centrum Kultury – Ratusz Staromiejski
Gdańsk
