Od 13 lutego w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Warszawie można oglądać wystawę zbiorową pt. Erotyki Mistrzów.
Na wystawie zaprezentowane zostaną obrazy, rysunki i grafiki klasyków sztuki współczesnej. Erotyka w sztuce jest tematem uniwersalnym. Dla pokolenia artystów tworzących po II wojnie światowej motyw życia i śmierci nieustannie się ze sobą przeplatał. W sztuce wybranych autorów temat miłości powraca w odniesieniach do pierwotnej natury człowieka, wątków ze starożytnych mitologii i współczesnych czasów. Każdy z autorów używał odmiennego języka symboli i malarskiej ekspresji. Wśród prezentowanych prac zobaczymy temat miłości w różnych odsłonach: subtelnej, dowcipnej, groteskowej oraz brutalnej.
Andrzej Czeczot (1933–2012) jest uznawany za jednego z najważniejszych autorów rysunków prasowych. Swoje rysunki satyryczne publikowanych m.in. w Polityce, Szpilkach, Literaturze, a także na łamach prasy zagranicznej takiej jak The New York Times, The New Yorker, The Washington Weekly, The Wall Street Journal. Zajmował się także malarstwem, grafiką użytkową, scenografią i filmem animowanym.
Jan Lebenstein (1930–1999) zadebiutował na wystawie w warszawskim Arsenale w 1955 roku, gdzie otrzymał nagrodę Jury. W 1959 roku otrzymał Grand Prix na 1. Międzynarodowym Biennale Młodych w Paryżu. Artysta szukał inspiracji w kulturze dawnych cywilizacji: sumeryjskiej, babilońskiej, egipskiej i greckiej. Interesowała go animalistyczna natura człowieka. Jego prace powstałe od lat 60. przesycone są wybujałą erotyką i humorem.
Eugeniusz Markowski (1912–2007) – głównym bohaterem jego ekspresyjnych kompozycji jest groteskowo ukazany człowiek. Artysta z brutalną ironią obnażał najgorsze cechy ludzkiej natury takie jak okrucieństwo, chciwość, żądzę władzy, głupotę. Erotyka w jego przedstawieniach uwydatnia nieujarzmione, dzikie namiętności. Świadomie antyestetyczna postawa malarza wyrażała się w ekspresyjnych, skrótowo potraktowanych scenach.
Janusz Przybylski (1937–1998) – jeden z najbardziej znanych przedstawicieli polskiego malarstwa nowej figuracji. Malarza interesowała analiza psychologiczna jednostki uwikłanej w różne sytuacje. Artysta w swoich malarskich cyklach nawiązywał do twórczości artystów z różnych epok np. Francisco Goi, Francisa Bacona, Edwarda Kienholza, Henri de Toulouse-Lautreca, Pabla Picassa. Posługiwał się cytatem, ale z dystansem podchodził do różnych konwencji artystycznych.
Leszek Rózga (ur. 1924) – jest jednym z najciekawszych grafików. W jego twórczości znaleźć można bardzo szerokie spektrum artystycznej wypowiedzi. Artysta inspiruje się kulturą starożytną. Mitologia jest skarbnicą tematów, które artysta interpretuje na nowo. Niektórymi z nich są wątki erotyczne, które w twórczości Leszka Rózgi są ukazane zmysłowo, czasem dowcipnie w wysublimowanej formie.
Franciszek Starowieyski (1930–2009) wybitny malarz, plakacista w unikatowy sposób łączył odważne fantastyczne formy i erotykę z zamiłowaniem do sztuki dawnej i tradycji szlacheckiej. W twórczości artysty powraca fascynacja ciałem kobiecym o rubensowskich kształtach, która przeplata się z refleksją nad życiem i śmiercią.
Antoni Uniechowski (1903–1976) był znakomitym rysownikiem, ilustratorem i grafikiem. Zdobył wielką popularność widokami starej Warszawy i ilustracjami z życia jej mieszkańców. Wyróżnia je lekkość kreski, dowcip, stylizatorska wirtuozeria. W latach 1945-56 związany był z tygodnikiem Przekrój. Ilustrował klasykę polskiej i obcej literatury. Zajmował się także scenografią teatralną, telewizyjną i filmową, projektował plakaty. Osobną i zaskakującą część jego twórczości stanowią erotyki, które dopiero 33 lata po śmierci artysty zostały publicznie zaprezentowane.
Józef Szajna (1922–2008) był malarzem, reżyserem teatralnym, scenografem, teoretykiem teatru. Sztuka stanowiła dla niego przestrzeń wyzwolenia – nie tylko od traumy osobistych przeżyć II wojny światowej, ale i zniewolenia systemu, w którym przyszło Polsce trwać. Inną część jego twórczości stanowią zmysłowe rysunki erotyczne, które ujawniają afirmację życia.
Erotyki Mistrzów
Wystawę można oglądać od 13 lutego 2015 roku
Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
ul. Świętokrzyska 32
Warszawa
