W co gra Roman Bromboszcz?

Od 19 maja w Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu będzie można oglądać wystawę Wyższe etapy gry, na której swoje prace wystawi Roman Bromboszcz.

Roman Bromboszcz „Krzyżówka” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wystawa jest wynikiem przemyśleń nad zjawiskiem i pojęciem gry, w szczególności, chodzi o gry komputerowe. Sztuka współczesna przyzwyczaiła nas do tego, że dzieło sztuki powstaje w odpowiednim, płodnym kontekście i oczekuje na taki przy okazji innych wystaw. W przypadku logiki, jaką kierują się programy komputerowe, systemy oraz gry produkt nawet, gdy ogłasza się jego debiut, z reguły wymaga dodatkowych uzupełnień. Świat cyfrowy kieruje się logiką fałdowania, uwarstwienia i uzupełniania. Dzieła sztuki współczesnej w dużej ilości pokazywane są jeden raz, są efemeryczne, kontekstualne, wymagają wiele wysiłku po stronie docelowego środowiska. W przeciwieństwie do tego, aplikacje informatyczne dzielone są na moduły, które można rozszerzać, dopasowywać, przerabiać i uzupełniać. (…) W prezentowanych pracach będzie można zobaczyć i usłyszeć, a także dotknąć dwóch warstw, pierwszej stworzonej dotychczas w latach 2005–2013, a także drugiej naniesionej na pierwszą w celu usprawnienia, podwyższenia etapu rozwoju. Chodzi tu o obiekty internetowe, obiekty fizykalno–informacyjne, a także muzykę elektroniczną i wydruki wielkoformatowe. Przygotowane na wystawę prace będą takimi przetworzeniami wyboru z dotychczasowego dorobku artysty, który pokazuje drogę od poezji cybernetycznej w stronę sztuki komputerowej. – Bromboszcz.

Roman Bromboszcz – zajmuje się działalnością na pograniczu sztuk wizualnych, muzyki elektronicznej, literatury, programowania, nauk na styku różnych problemów. Tworzy obiekty, w których wykorzystuje znaki, tekst, elementy typograficzne, kolory, dźwięki, grafikę i fotografię. Umożliwia odbiorcy działanie wewnątrz swoich realizacji, zarówno na poziomie dotykowym jak i wirtualmym. Wykorzystuje języki programowania jako źródło inspiracji i narzędzie pracy porównywalne z gliną lub farbą w tubce.

W 2005 roku wprowadził do obiegu termin „poezja cybernetyczna”. Stanął na czele grupy Perfokarta wraz z innymi osobami podejmującymi działalność na styku literatury i sztuk wizualnych. W latach 2003–2014 był liderem grupy KAL(e)KA wykonującej muzykę elektroniczną i wydającej pismo undergroundowe.

Tworzy cykle graficzne, część z nich trafia równolegle zarówno do książek jak i w formie wydruków w ramy. Produkuje pętle dźwiękowe służące do udźwiękawiania plików cyfrowych z zawartością dynamiczną. Pliki te publikowane są pod postacią stron internetowych, na ekranach lub na powierzchni wydruków. W twórczości podejmuje tematy z zakresu automatyzacji, cybernetyzacji, przemian społecznych w XXI wieku pod wpływem rozrastania się sieci informacyjnych.