Od 27 czerwca do 26 lipca w Galerii Władysława Hasiora, filii Muzeum Tatrzańskiego, będzie można oglądać wystawę Władysław Klamerus. Rzeźba.
Władysław Klamerus to z pewnością jeden z najbardziej interesujących artystów polskich lat osiemdziesiątych i początku dziewięćdziesiątych. Jego twórczość jest niezwykle różnorodna.
Rzeźbą jest dla Klamerusa każde trójwymiarowe kształtowanie formy, od klasycznej pracy w drewnie, kamieniu, glinie, wosku, brązie, po asamblaż z jednej strony i realizacje pomnikowe z drugiej.
K. Krawczyk
Tradycje rzeźbiarskie w Zakopanem są niezwykle silne, sięgają bowiem tradycyjnej sztuki ludowej tworzonej w rejonie Podhala. Nie dziwi zatem fakt, że Władysław Klamerus urodzony w 1956 roku w Zakopanem studiował w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Znaczący wpływ na jego podejście do sztuki wywarli m.in prof. Jerzy Jarnuszkiewicz w dziedzinie rzeźby, prof. Wojciech Sadley w obszarze tkaniny i prof. Oskar Hansen w dziedzinie struktur wizualnych.
W latach osiemdziesiątych nie brał udziału w sponsorowanym przez mecenat państwowy życiu artystycznym (wyjątek stanowiły tu wystawy uczelniane). Swoje indywidualne ekspozycje organizował w Instytucie Francuskim, Paryżu, Sztokholmie i Hamburgu. Intensywnie twórczy okres objął rozpoczęcie prac nad upamiętnieniem Żydów wywożonych do obozów zagłady. Brał udział w plenerach i wystawach na południu Francji, podróżował w celach artystycznych także do Niemiec i Szwecji. Po studiach tworzył w Warszawie, ale to Zakopane, tatrzańska przyroda wywarły na niego największy wpływ. Poza rzeźbą i tkaniną unikatową jego wielką pasją była wspinaczka wysokogórska. Był jedną z pierwszych niepełnosprawnych osób, które podjęły górskie wyzwanie. Od 1976 był członkiem Klubu Wysokogórskiego.
W dawnej pracowni w Warszawie (obecnie siedziba Fundacji jego imienia) można zobaczyć jak szerokie było spektrum zainteresowań artysty. Od rzeźb z brązu, do których wykonywał woskowe modele, prac w kamieniu, po sizalowe tkaniny, skórzane asamblaże, rysunki i projekty scenograficzne. Bogata dokumentacja obrazuje również ulotne formy aktywności takie jak akcje artystyczne czy też działania podejmowane z teatrem eksperymentalnym. W tym ogromnym zbiorze uderza wrażliwość na materiał, z jakim Klamerus pracował. Władysław Hasior mawiał, że artysta musi fachowo używać przedmiotów, wykorzystywać energię, którą posiadają poszczególne materiały. W przypadku Władysława Klamerusa widać wyraźnie ową „fachowość”, niezależnie od tego czy tworzył pracę z użyciem traw czy rzeźbę w kamieniu. Artystyczne poszukiwania przerwała śmierć twórcy w 1992 roku.
Wybór kamiennych prac do prezentacji w Galerii Władysława Hasiora nie jest przypadkowy. Zakopane, Tatry, wreszcie najbliższe otoczenie filii Muzeum Tatrzańskiego – ogród, zdeterminowały pokaz. Odwiedzający wystawę będą mogli uważnie przyjrzeć się sztuce, która prowadzi dialog z przyrodą. Klamerus nie zmieniał naturalnego kształtu kamieni, analizował go i niejako w zgodzie z nim wyprowadzał zarys twarzy, głowy. Ta naturalność sprawia, że portrety, które będzie można zobaczyć są tak autentyczne i poruszające.
Władysław Klamerus. Rzeźba.
Od 27 czerwca do 26 lipca 2015 roku
Galeria Władysława Hasiora
Filia Muzeum Tatrzańskiego
Zakopane
