4 września Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie zaprasza na wernisaż wystawy Myślę, że jesteś dziwny i bardzo Cię lubię. Wystawa jest prezentacją prac Joanny Pawlik i jej przyjaciół z Fundacji Artes, z którą artystka współpracuje od 13 lat.
Mówią o sobie pieszczotliwie kadłubki, spotykają się prawie codziennie, niektórzy od kilkunastu lat, w skromnym, przesiąkniętym wilgocią mieszkaniu w parterze kamienicy na krakowskim Kazimierzu, będącym siedzibą Fundacji Artes. Przemysław Chronowski, Daniel Dec, Grzegorz Jasiński, Kamil Kowalczyk, Katarzyna Leja, Monika Naziemiec, Paweł Mrożkiewicz, Wiktor Okrój, Joanna Pawlik, Rafał Przygodzki, Marzena Szurek, Tomasz Wysocki. Specyficzna grupa twórcza: dziwolągi, odmieńcy, kaleki.
Różni ich stopień sprawności intelektualnej i ruchowej, łączy wspólna praca. Jednak nade wszystko do Fundacji przychodzą po to, by się spotkać i ze sobą pobyć. Wspólnie zjeść drugie śniadanie, napić się herbaty, czy zwyczajnie poplotkować i razem się pośmiać. Tej arteterapii blisko do sztuki relacyjnej, która według Nicolasa Bourriaud’a stanowi „zespół praktyk estetycznych, które za teoretyczny i praktyczny punkt wyjścia przyjmują raczej stosunki międzyludzkie i ich społeczny kontekst, niż autonomię i prywatność przestrzeni”. Wytwory terapii w postaci artefaktów schodzą na drugi plan, ustępując miejsca budowaniu bliskości i poczucia wspólnoty.
Prace tworzone przez uczestników terapii zajęciowej w trakcie warsztatów są pewnym naddatkiem, powstają mimochodem, choć często w wyniku wielomiesięcznego procesu, jak tkanina Katarzyny Leji, przedstawiająca drabinę, z której spadła w dzieciństwie, czy pracochłonne, szczegółowe rysunki topograficzne nieistniejących miast autorstwa Kamila Kowalczyka. Niektórzy z uczestników warsztatów nie tworzą nic materialnego, jak Daniel Dec, który po prostu jest obecny, prawi wszystkim komplementy, a jego charakterystyczny śmiech czasem wręcz poraża. Gdyby nie Fundacja wielu z nich nie miałoby, dokąd pójść, nie kontaktowaliby się ze światem, żyliby na marginesie tak zwanej normalności. Fundacja jest dla nich miejscem spotkań, drugim domem, ich oknem na świat.
Tytuł Myślę, że jesteś dziwny i bardzo cię lubię (oryginalnie I fink u freeky and I like you a lot) jest cytatem z utworu południowoafrykańskiego zespołu Die Antwoord (używającego w tekstach piosenek slangu subkultury Zef, czyli potocznego, niedoskonałego języka angielskiego). W ten sposób artystka odwołuje się do autentycznej fascynacji i afirmacji inności, która emanuje z jej prac, a która jest przecież częścią jej tożsamości.
Myślę, że jesteś dziwny i bardzo Cię lubię
Kuratorka: Anna Bargiel
Od 5 do 28 września 2015 roku
Wernisaż: 4 września 2015 roku, godzina 19.00
Małopolski Ogród Sztuki
Kraków
