W 1924 roku, zaledwie rok po publikacji głośnego W stronę architektury, Le Corbusier postanawia napisać kolejną książkę, poświęconą tym razem mało znanej, dopiero kształtującej się dziedzinie – urbanistyce. Ukazująca się po 91 latach od francuskiej premiery w tłumaczeniu Tomasza Swobody Urbanistyka dostarcza czytelnikowi wiedzy niezbędnej do zrozumienia otaczającej go współczesnej przestrzeni miejskiej.
Papież modernizmu pokłada w nowej nauce spore nadzieje, pisząc: „Urbanistyka nie będzie już wkrótce jakimś tam odrzutem. Stanie się jedną z najbardziej palących i dyskutowanych kwestii”. Do podjęcia działań zmusza opłakany stan współczesnych miast. Zbudowane setki lat temu osady są niefunkcjonalne – ciasne, kręte uliczki uniemożliwiają swobodne poruszanie i hamują dopływ świeżego powietrza. Rozwój miasta nie nadąża za błyskawicznym postępem przemysłowym i demograficznym.
Plan Le Corbusiera zakłada kroki niezbędne do uzdrowienia metropolii – w centrum staną wysokie kamienice willowe, ruch samochodowy zostanie rozładowany dzięki 3-poziomowemu systemowi dróg, na przedmieściach powstaną miasta ogrody. W rezultacie każdy mieszkaniec zyska to, czego potrzebuje – przestrzeń do pracy oraz wypoczynku: dostęp do wspólnego ogrodu warzywnego, sali do ćwiczeń oraz umieszczonego na dachu każdego z bloków lotniska dla samolotów osobowych…
Choć wizja Le Corbusiera często bywa odczytywana jako nazbyt śmiała utopia, to w latach 20. książkę czytali wszyscy, a wpływ zawartych w niej refleksji na współczesne myślenie o mieście jest nieoceniony. Jego idee stanowiły inspirację podczas powojennej odbudowy i rozbudowy wielu europejskich miast.
Tłum i zgiełk interesują nas, ponieważ jesteśmy istotami chętnie żyjącymi w grupie. Nowe miasto, gęstsze od dzisiejszych wielkich miast, przywróci nam fora, na których będziemy się ze sobą stykać; drzewa, kwiaty, rozpościerające się daleko trawniki i parterowe domy z ogródkami będą tworzyć widok miły naszym oczom. Co z tego, że ponad tymi wygodnymi elementami, za liśćmi drzew, wznoszą się wspaniałe sylwetki drapaczy chmur?
Układ graficzny polskiego wydania Urbanistyki odzwierciedla wiernie kształt oryginalnego tekstu. Zachowane zostały wszystkie ilustracje, wykresy, szkice oraz wycinki prasowe uzupełniające spisane błyskotliwym językiem, bezkompromisowe analizy autora.
Urbanistyka to trzecia – po W stronę architektury (2012) i Kiedy katedry były białe (2013) – książka Le Corbusiera wydana przez Centrum Architektury.
Le Corbusier (właściwie Charles-Édouard Jeanneret-Gris, 1887–1965) uchodzi za najważniejszego architekta i urbanistę XX wieku – „papieża modernizmu”, który swoją charyzmą uwiódł kilka pokoleń projektantów. Reprezentował generację myślicieli przekonanych o tym, że architektura i wzornictwo nie nadążają za rewolucją techniczną i nie odpowiadają potrzebom nowoczesnego człowieka. Stworzył i spopularyzował dziesiątki pojęć i rozwiązań projektowych składających się na kanon nowoczesnej architektury takich jak „dom jako maszyna do mieszkania”.
Wielkie miasto decyduje o wszystkim: o pokoju, wojnie i pracy.
Wielkie miasta są duchowymi kuźniami, w których wykuwają się losy świata.
Rozwiązania przyjmowane w wielkich miastach dominują też na prowincji: to moda, styl, idee, technika. Dlatego kiedy poradzimy sobie z urbanistyką wielkiego miasta, ocalimy cały kraj.
Le Corbusier, Urbanistyka
W sprzedaży od: 19 listopada 2015 roku
Premiera: 13 grudnia 2015 roku podczas Targów Książki Architektonicznej BazArch, Dom Handlowy Braci Jabłkowskich w Warszawie
Wydawca: Centrum Architektury w Warszawie
