Od maja 2012 do maja 2016 roku Dom Meblowy Emilia był tymczasową siedzibą Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Dzięki nowemu użytkownikowi znowu pełni funkcję wystawienniczą, stanowiąc ważne miejsce na kulturalnej mapie Warszawy. Budynek zajmuje ważne miejsce w sercach Warszawiaków.
Budynek zlokalizowany przy zbiegu ulic Świętokrzyskiej i Emilii Plater, pomimo bardzo trudnej sytuacji wynikającej z eksponowanego charakteru wielkomiejskiej działki, ciasnoty lokalizacyjnej oraz wymagań komunikacyjno-transportowych uzyskał prawidłową dyspozycję przestrzenną dla funkcji handlowo-wystawienniczej i magazynowej.
Budynek pawilonu składał się z 2 kondygnacji nadziemnych oraz podziemnej, gdzie części nadziemne przeznaczone były w całości na ekspozycję mebli, a mała antresola dla kierownictwa stoisk. Dzięki przeszklonej fasadzie i ekspozycji na 3 strony, pawilon stał się swoistą latarnią w tkance miejskiej Warszawy.
Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego zakłada wykorzystanie terenu mieszczącego się na terenie jako budynek usług i usług kultury o funkcji pawilonu ogrodu zimowego, który w 60% powierzchni użytkowej części stanowi ogólnodostępnej przestrzeni zagospodarowanej zielenią całoroczną, zachowa powiązanie widokowe między parkiem, w części nadziemnej posiada lekką konstrukcję szkieletową o przeszkleniu co najmniej 80% elewacji. Istniejące fontanny i elementy małej architektury zostaną zachowane w formie i lokalizacji.
Pawilon Emilia wyniesiony na piedestał w nowym miejscu jest symbolem upamiętniającym wybitną erę modernizmu w Warszawie. Staje się pomnikiem myśli intelektualnej ubiegłej epoki, leżącym na osi Pałacu Kultury i Nauki. Jego umiejscowienie w Parku Świętokrzyskim pozwala na wykorzystanie nieodkrytego potencjału parku, który nareszcie stanie się aktywną częścią miasta – przestrzenią spotkań i wydarzeń kulturalnych połączoną z placem miejskim.
Modernizacja Pawilonu Emilia, proj. BBGK Architekci
Warszawa
