Wystawa w Galerii Miejskiej Arsenał Labirynty Wyobraźni – Waldemar Masztalerz, Andrzej Dłużniewski, Edward Krasiński, Wacław Szpakowski, otwarta już od 23 września.
Zmarły w 2012 roku Waldemar Masztalerz wciąż pozostaje mało znanym poznańskim artystą, choć swą pasją sztuki rysowania dzielił się przez ponad 20 lat, prowadząc działalność dydaktyczną w dzisiejszym Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu oraz od 2008 roku na poznańskim Uniwersytecie Przyrodniczym. Jego ogromny rysunkowy dorobek, poza kilkoma interesującymi esejami i tekstami recenzji powstałymi na potrzeby przewodów naukowych, nie doczekał się jeszcze należytego opisu.
Prezentacja części twórczości Waldemara Masztalerza w Galerii Miejskiej Arsenał stwarza okazję do dyskusji nad jego postawą. Na poznańskiej wystawie prace Masztalerza zestawione są z rysunkami artystów bardziej od niego znanych: Andrzeja Dłużniewskiego, Edwarda Krasińskiego oraz Wacława Szpakowskiego. Wszystkich wymienionych artystów dotyczą rozważania obejmujące pojęcie linii i kreski.
Kurator Adam Nowaczyk o wystawie:
Od wielu lat obserwujemy coraz silniejsze oddziaływanie rysunku jako autonomicznej i pełnowartościowej wypowiedzi artystycznej. Dzięki szerokim definicjom niezamykającym go w ramy płaszczyzny, rysunek wkracza w relacje z innymi dyscyplinami artystycznymi, dla których wcześniej pełnił funkcję podległą. Ta sytuacja sprawia, że warto zastanowić się nad jednym z podstawowych i pierwotnych aspektów języka rysunku: linii. To właśnie pojęcie linii i jej szczególny przypadek, jakim jest kreska stał się celem naszych dociekań.
Linia-kreska to z geometrycznego punktu widzenia pojęcie pierwotne, nacechowane nieskończonością i być może ta jej cecha w kontakcie z wyobraźnią, ujawnia nieograniczony potencjał wyrażania i budowania struktur rysunkowych. Kreska nieposiadająca swego ekwiwalentu w rzeczywistości, daje możliwość zarówno abstrakcyjnego, jak i zmysłowego obrazowania jednocześnie. Od prostego podziału płaszczyzny poprzez kreślenie obrazów rzeczy, zjawisk, czy pojęć. Kiedy kreska staje się tylko narzędziem kreowania struktur, a kiedy uosabia samą siebie?
W szczególności chciałbym podjąć próbę krytycznej analizy i interpretacji fenomenu linii-kreski w kontekście twórczości rysunkowej Waldemara Masztalerza. Eksplorowane do granic wyobraźni możliwości tego najprostszego środka artykulacji, jakim była dla artysty linia-kreska, pozwala prześledzić, poznać i zbadać siły wyobrażenia twórcy, który klucząc ścieżką rysunkowego labiryntu, tworzył nowe przestrzenie znaczeń. Sztuka Waldemara Masztalerza, mimo swej niesłychanej konsekwencji, nie jest pozbawiona pęknięć, przesunięć akcentów, zmian perspektyw i wariacyjnych powrotów. Poprzez formę kreśloną linią i kreską interpretował podstawowe dla naszej kultury symbole i pojęcia: piramidy, labiryntu, cienia, światła, horyzontu, przestrzeni, zjawiska, abstrakcji.
Uzyskanie szerszej perspektywy funkcjonowania i przeobrażania się pojęcia linii-kreski dla postawy artystycznej W. Masztalerza wydaje się adekwatne poprzez usytuowanie jej w kontekście twórczości Edwarda Krasińskiego, Andrzeja Dłużniewskiego i Wacława Szpakowskiego. Jednym z istotnych zadań tego projektu jest zbadanie, w jakim stopniu ta twórczość współtworzy obraz fenomenu autonomiczności rysunku, jego samodzielnej „skończonej” i otwartej zarazem artykulacji? W jaki sposób buduje on odrębny i unikatowy język sztuki? Określenie miejsca rysunkowej refleksji Waldemara Masztalerza w kontekście artystycznych dociekań innych artystów eksplorujących zagadnienie linii umożliwi uzyskanie szerszej perspektywy funkcjonowania i przeobrażania się tych pojęć w sztuce polskiej.
Labirynty wyobraźni
Artyści: Waldemar Masztalerz, Andrzej Dłużniewski, Edward Krasiński, Wacław Szpakowski
Kurator: Adam Nowaczyk
Koordynacja: Bogna Błażewicz
Od 23 września do 23 października 2016 roku
Wernisaż: 23 września 2016 roku, godz. 18.00
Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu
