Dziś ukazuje się pierwsza biografia Jerzego Pilcha – Pilch w sensie ścisłym. Jej autorką jest Katarzyna Kubisiowska, publicystka związana z „Tygodnikiem Powszechnym”.
Wydawać by się mogło, że Jerzy Pilch w swoich książkach powiedział o sobie wszystko. Nie jest to prawda. Nie jest też prawdą, że jego trzęsące się ręce to efekt alkoholowej choroby albo – jak chcą inni – kara za grzechy. Bestsellerowy pisarz skrył za zasłoną literackiej fikcji wiele tajemnic. Czasem czarujący i uroczy, czasem zimny i niedostępny. Ta kontrowersyjna biografia, która powstała z Pilchem i wbrew Pilchowi, odziera go z fikcji, by pokazać całą prawdę.
Początek
Jerzy Pilch:
– Ile dostałaś czasu?
Ja:
– Dwa lata.
– Aha, czyli liczą na to, że przed wydaniem zdążę umrzeć.Nim zdołałam cokolwiek z siebie wykrztusić, zalała mnie fala entuzjazmu. Pojęłam, że usłyszałam pierwsze zdanie biografii, na dodatek sformułowane przez samego jej bohatera. Czekałam na jeszcze jedno, decydujące – wyrażające zgodę na to, by ona w ogóle powstała. W tym celu zadzwoniłam.
Latami spotykałam go na skrzyżowaniu pod Pocztą Główną. Z torbą na ramieniu szedł aż z ulicy Francesca Nulla w stronę Siennej, dalej, po przekątnej, przecinał Rynek i już był u celu – na Wiślnej, gdzie mieściła się redakcja. Poznaliśmy się w połowie lat dziewięćdziesiątych – zaczęłam się wtedy obracać w środowisku „Tygodnika Powszechnego”. Pamiętam go, jak w sztruksowej marynarce i granatowych dżinsach przechadzał się między boksami, rzucając spod osuniętych na nos okularów badawcze spojrzenia. Robił piorunujące wrażenie, tryskał humorem, porywał inteligencją.
Jego gwiazda w świecie literackim już wtedy jasno świeciła – maską autora niepokornego z wdziękiem rozgrywał towarzyskie mecze. Wiedział, kiedy być czarującym, a kiedy zimnym i niedostępnym. […]
Koniec
[…] Zdążyliśmy z Jerzym złożyć sobie życzenia w pierwszy dzień roku 2016.W styczniu odbyliśmy kilka rozmów, z których sukcesywnie wytrącał się element serdeczności. Ton jego głosu się zaostrzał, mój matowiał. Małe uszczypliwości przeradzały się w nieznośne złośliwości. W końcu przestaliśmy od siebie odbierać telefony.
(fragmenty)
Jerzy Pilch – urodził się 10 sierpnia 1952 roku w Wiśle. Jest polskim pisarzem, publicystą, dramaturgiem i scenarzystą filmowym, laureatem nagrody Paszport „Polityki” (1998) za powieść Bezpowrotnie utracona leworęczność i Nagrody Literackiej Nike (2001) za powieść Pod Mocnym Aniołem.
Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Do 1999 roku był członkiem zespołu redakcyjnego „Tygodnika Powszechnego”, następnie publikował felietony kolejno na łamach „Hustlera”, „Polityki” (od marca 1999 do czerwca 2006), „Dziennika” (od czerwca 2006 do sierpnia 2009) i „Przekroju” (od stycznia 2010 do listopada 2011). Od lipca 2012 ponownie jest felietonistą „Tygodnika Powszechnego”.
W 1989 roku otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich za tom Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej. W maju 1998 za książkę Tysiąc spokojnych miast otrzymał wyróżnienie Krakowska Książka Miesiąca. W 2001 otrzymał Nagrodę Literacką Nike za powieść Pod Mocnym Aniołem. Pisarz był także pomysłodawcą Ogólnonarodowego Konkursu na Opowiadanie, który ogłosił na łamach „Polityki” pod koniec 2003 roku. Konkurs nosił nazwę „Pisz do Pilcha”, a jego owocem jest antologia Pisz do Pilcha. Opowiadań współczesnych trzydzieści i trzy (2005).
Katarzyna Kubisiowska – publicystka związana z redakcją „Tygodnika Powszechnego”. Autorka wielu rozmów prasowych z Jerzym Pilchem. Biografia pisarza, nad którą pracowała trzy lata, w rzeczywistości zaczęła powstawać dwadzieścia lat temu, kiedy po raz pierwszy się spotkali i zaczęli ze sobą – na początku wyłącznie prywatnie – rozmawiać.
Katarzyna Kubisiowska, Pilch w sensie ścisłym. Pierwsza biografia
Premiera: 12 października 2016 roku
Wydawnictwo Znak
