„Każdy może tworzyć byle co i ma prawo być z tego zadowolonym, byleby nie był w swej pracy szczerym i znalazł kogoś, który równie kłamliwie będzie to podziwiał” – to hasło przyświecające sztuce Witkacego. Zostało ono na nowo podjęte przez twórców spektaklu Dziurka w eterycznym ciałku. Premiera odbędzie się 23 października.
Widowisko osadzone jest w estetyce rewii i musicalu. Zaprasza do zabawy w poszukiwanie sensu życia. Podjęta z widzem gra nie jest prosta, gdyż rzeczywistość przegląda się tutaj w zwierciadle piurblagizmu – fikcyjnego kierunku literackiego stworzonego przez Witkacego. Spektakl oparty na tekstach Stanisława Ignacego Witkiewicza z muzyką graną na żywo.
Centrum Artystyczne Sen Pszczoły to miejsce wyjątkowe, w którym surrealizm przeplata się z surowością. Na podwórku stoi postindustrialny metalowy hangar przekształcony na salę teatralno-kinową. To wszystko tworzy miejsce, które tylko Pszczoła rodem z wyobraźni Salwadora Dalego mogła sobie wyśnić. Znaleźć się tu można po przejściu przez tajemniczą bramę, która nie pozostawia wątpliwości, że za nią kryje się coś zupełnie niezwykłego.
Wyjątkowe wnętrza są wspólnym dziełem wyobraźni twórców Snu Pszczoły – Elżbiety Komorowskiej i Adama Rejnharda, którzy dołożyli wszelkich starań, by to miejsce było absolutnie wyjątkowe na mapie Warszawy. Inspiracje zaczerpnięto z estetyki modernistycznej i surrealistycznej oraz z kultowych berlińskich postindustrialnych centrów kultury alternatywnej.
Stanisław Ignacy Witkiewicz, pseudonim Witkacy, urodził się 24 lutego 1885 w Warszawie, zmarł śmiercią samobójczą – na wieść o zbrojnej napaści Armii Czerwonej na Polskę – 18 września 1939 we wsi Jeziory na Polesiu.
Wizjoner wyprzedzający epokę, a zarazem dotkliwie rzeczowy prześmiewca. Przenikliwość jego sądów i katastroficznych przepowiedni pozwala go potomnym odkrywać wciąż na nowo. Jest jednym z niewielu polskich twórców, których znaczenie w historii sztuki światowej wciąż trwa i nie słabnie.
W roku 1917 przyłączył się do grupy „formistów” i brał udział w jej wystawach. Dwa lata później, w roku 1919, wydał swoje główne dzieło estetyczne Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia zawierające Teorię Czystej Formy. Ta teoria estetyczna zdeterminowała jego późniejszą twórczość malarską oraz teatralną. I chociaż teoria ta stanowiła najlepszy opis tego, co się wówczas w sztukach plastycznych działo (m.in. kubizm, abstrakcjonizm), to pozostała właśnie niezrozumiana, budząc szereg nieporozumień i w zasadzie trwa to do dzisiaj.
Teoria Czystej Formy została wykorzystana także w teatrze. Tutaj Witkacy okazał się wizjonerem i inspirował reżyserów. Pod wpływem teorii Witkacego wykreował swój teatr Tadeusz Kantor.
Saniwoj Król | Dziurka w eterycznym ciałku
Premiera: 23 października 2016 roku
Centrum Artystyczne Sen Pszczoły w Warszawie
