Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka w Krakowie przygotował program taneczny w ramach projektu Maszyna choreograficzna, który towarzyszy wystawie Schlemmer | Kantor.
Punktem wyjścia do tegorocznego programu Maszyny choreograficznej była refleksja nad pracą artysty z ciałem – w kontekście mechaniki, organiczności działań tanecznych i stosunku choreografii do natury. W trzech spektaklach, które zostaną zaprezentowane, nakreślono wątki mechanizacji ruchu, wirtuozerii w tańcu, wpływu zjawisk natury na praktykę choreograficzną. Mechaniczne sny Barbary Bujakowskiej powstały rok temu podczas rezydencji artystycznej zrealizowanej w Cricotece w ramach Maszyny choreograficznej. Pawła Sakowicza można będzie zobaczyć w solowym projekcie Total – tanecznym komentarzu do polityki pragnień. Wcześniej Paweł Sakowicz dwukrotnie współtworzył program Maszyny choreograficznej: pracując z Alexem Baczyńskim-Jenkinsem przy Radiance, lo-res oraz z Izą Szostak przy Balecie koparycznym. Do Cricoteki powraca również niemiecka choreografka, Anna Konjetzky. Tym razem na polską scenę przenosi swój wietnamsko-niemiecki spektakl Lighting – przekładając go jednocześnie na ciała polskich tancerzy. Pokaz Lighting poprzedzi przygotowany przez Annę Konjetzky dla Karoliny Garbacik i Eryka Makohona duet a…b.
Mechaniczne sny Barbary Bujakowskiej są snuciem wyobrażeń (a może i powracających w snach lęków) o mechanizacji świata, skutkującej zanikiem indywidualizmu. Przejawy mechanizacji można zauważyć w braku naturalnego i spersonalizowanego ruchu postaci, który usytuowałby głównych bohaterów w konkretnej rzeczywistości. Zatem na scenie mamy abstrakcyjną przestrzeń, śmiało nawiązującą do wizji Schlemmera, oraz żywych aktorów poruszających się jednak w sposób charakterystyczny dla marionetek czy maszyn – zautomatyzowany, poszatkowany i powtarzający się.
W Total spekulowanie o wirtuozerii tanecznej to myślenie, które może opierać się na doświadczeniu, ale niekoniecznie daje się empirycznie sprawdzić. Celem takiej spekulacji jest osiągnięcie określonego obrazu wirtuozerii tanecznej poprzez wykorzystanie przewidywalnych zmian ekonomicznych, politycznych i metahumanistycznych. Cechą charakterystyczną spekulacji jest podejmowanie ryzyka w budowaniu radykalnych scenariuszy dotyczących polityki pragnień.
Lighting – „zapalanie”, „spalanie”, „rozniecanie” – to tytuł najnowszej choreografii tanecznej Anny Konjetzky, w której ramach choreografka kieruje uwagę widowni na ciała dziesięciorga tancerzy i pustą scenę. Dziesięcioro tancerzy tworzy pulsującą, niepokojącą masę, której napięcie zdaje się wciąż rosnąć. Zainspirowane obrazami ruchów protestowych z całego świata Lighting bada ten płomyk, ten moment rozpadu, rozładowania.
Maszyna choreograficzna
Mechaniczne sny: 5 listopada 2016 roku, godz. 19.00
Total: 5 listopada 2016 roku, godz. 20.15
Lighting: 20 listopada 2016 roku, godz. 19.00
Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka w Krakowie
