Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie zaprasza od 5 stycznia na trzy nowe wystawy: Życie towarzyskie i duchowe Andrzeja Zwierzchowskiego, W stronę ciszy Beaty Zuby i Still Life. Ciche życie Magdaleny Nałęcz.
Andrzej Zwierzchowski – w latach 1974–1979 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa, w pracowni prof. Jacka Sienickiego. Dyplom uzyskał w 1979 roku. Od 1980 roku pracuje w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Działalność artystyczną prowadzi od 1968 roku. W 1977 roku wziął udział w pierwszej wystawie. Pierwsza wystawa indywidualna w 1980 roku w galerii Krzywe Koło w Warszawie. W latach 1982–1986 wziął udział w ruchu niezależnym, w wystawach w kościołach i pracowniach prywatnych. W 1991 roku objął pracownię Malarstwa i Rysunku w macierzystej uczelni. Nominację na tytuł profesora otrzymał z rąk Prezydenta RP w 2003 roku. Wielokrotny prodziekan i kierownik katedry Ogólnoplastycznej na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Warszawie. W latach 1977–2016 brał udział w ponad 40. wystawach indywidualnych oraz ponad 60. wystawach zbiorowych.
O twórczości Zwierzchowskiego pisze Wiesław Juszczak: W tekście obecnym chciałbym się skupić na próbie analizy tego, co w pracowni zobaczyłem: próbie wcale nie łatwej. Przy zasadniczo rzucającej się w oczy jednolitości tego malarstwa, cykliczne serie obrazów, a czasami obrazy pojedyncze, ujawniają jakby sprzeczność-czy lepiej: dwoistość wewnętrzną, owocującą trudnym do wysłowienia napięciem. Zasadniczo elementarnie proste, płótna te zdają się być wynikiem walki z bardzo trudnymi założeniami. Przyglądając się im, pomyślałem o zawartej w jednym z wczesnych prozatorskich poematów Williama Blake, a sentencji, mówiącej o dwu przeciwstawnych pierwiastkach istniejących w ludzkiej naturze, w człowieku, niezbędnych – jak powiada poeta – dla ludzkiego istnienia, które nazywa Rozumem i Energią.
Beata Zuba – urodziła się w Krakowie. W latach 2005–2009 studiowała na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie w pracowni prof. Leszka Misiaka, 2009-2011 w pracowni prof. Teresy Kotkowskiej-Rzepeckiej. Dyplom w 2011 roku w pracowni prof. Teresy Kotkowskiej-Rzepeckiej, aneks do dyplomu w I. Pracowni Interdyscyplinarnej pod kierunkiem prof. Zbigniewa Bajka. Rok wcześniej ukończyła Studium Pedagogiczne pisząc pracę z arteterapii Interpretacja siebie poprzez kolor. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem i fotografią, działa czynnie w Stowarzyszeniu Psychiatria i Sztuka. Członek Związku Artystów Polskich. Brała udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych. Prace w zbiorach Muzeum Ziemi Wiśnickiej Zamek w Wiśniczu oraz zbiorach prywatnych polskich i zagranicznych. Swoje projekty prezentuje na konferencjach międzynarodowych w Polsce (m.in. MOCAK – Kraków) i za granicą (Światowy Zjazd Arteterapii SPIE-AT w Tuluzie).
Obrazy z Cyklu Szeroko Zamknięte brały udział w filmie dokumentalnym Bezimienny Urszuli Sochacki na temat eksterminacji osób chorych psychicznie w trakcie II. Wojny Światowej – Ogrody Sztuki w Krakowie 2015. Zbiór obrazów Beaty Zuba prezentowanych w Krakowskim Pałacu Sztuki jest próbą pokazania wielowątkowej twórczości malarskiej artystki. Wystawa W stronę ciszy jest tak naprawdę malarską opowieścią o poszukiwaniu siebie. Obok portretów, szkiców i miniatur pojawiają się obrazy wielkoformatowe, a delikatne pociągnięcia pędzla prezentowane na jednych, pozostają w opozycji do mocnych faktur objawiających się na pozostałych. Świat wewnętrzny artystki jest różnorodny, jawi się w nastrojowych kolorach, a motywem przewodnim jest światło. Jak pisze sama autorka, w jej twórczości najbardziej interesuje ją człowiek, nie zawsze pokazywany wprost, często przez pryzmat miejsca i konsekwencji podejmowanych przez niego wyborów.
Magdalena Nałęcz – urodziła się 24 września 1970 roku w Rzeszowie. W 1990 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie. W latach 1990–1995 studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1995 roku otrzymała dyplom z wyróżnieniem z malarstwa w pracowni prof. Jana Szancenbacha i dyplom z rysunku w pracowni prof. Sławomira Karpowicza. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków od 1995 roku. Otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Sztuki oraz Stypendium Twórcze Prezydenta Miasta Krakowa. Brała udział w ponad 30. wystawach indywidualnych i ponad 70. wystawach zbiorowych. Prace Magdaleny Nałęcz znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.
Na wystawie przedstawiam prace z lat 1990–2016, aby zaprezentować, jak moje spojrzenie na temat martwej natury ewoluowało. Jak od zwyczajnego studium przedmiotu pod okiem Mistrzów – Pedagogów zrywam ze stereotypowym myśleniem o martwej naturze i przekształcam ten motyw w oryginalne, niebanalne, współczesne dzieło – mówi Magdalena Nałęcz.
Życie towarzyskie i duchowe. Andrzej Zwierzchowski
W stronę ciszy. Beata Zuba
Still Life. Ciche życie. Magdalena Nałęcz
Wernisaż 5 stycznia 2017 roku, godz. 18.30
Pałac Sztuki Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie
