11 lutego na Dużej Scenie Teatru Słowackiego odbędzie się premiera przedstawienia Wyzwolenie Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii i adaptacji Radosława Rychcika.
Wyzwolenie uznawane jest za jeden z najważniejszych i jednocześnie najtrudniejszych do wystawienia polskich utworów dramatycznych. To wielki traktat o teatrze, patriotyzmie i poszukiwaniu własnego ja. Niezwykle ważna wydaje się dziś – w teraźniejszym kontekście polityczno-społecznym – próba nowego spojrzenia na ten arcydramat, który był pisany przecież specjalnie na Dużą Scenę Teatru im. Słowackiego w Krakowie. Zadania tego podjął się Radosław Rychcik – niezwykle odważny, przewrotny, ale i bardzo przenikliwie czytający klasykę reżyser młodego pokolenia. Jego przeniesione w świat amerykańskiej popkultury Dziady z Teatru Nowego w Poznaniu są jedną z najważniejszych (i często nagradzanych) reinterpretacji klasyki, jakie miały miejsce w ostatnich latach na polskich scenach.
Czy wyzwolenie zawsze wiąże się ze śmiercią? To szukanie prawdy w sobie, podróż do najgłębszych poziomów swojej podświadomości. Co właściwie znaczy „wyzwalać”? Przywrócić wolność, niezależność? Uwolnić z czegoś krępującego ruchy, spowodować nagłe uzewnętrznienie się? Pozbyć się jakiś cech, uczuć? Jest to na pewno doświadczenie oczyszczające. Podobnie jak wizyta w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Przed rozpoczęciem prób, z całym zespołem, właśnie tam pojechaliśmy. Konfrontacja z miejscem Zagłady poruszyła nas, obudziła głębokie emocje, dała początek kolejnym pytaniom na temat życia, śmierci i dokonywanych przez nas wyborów. Akcja dramatu toczy się w szkole, główną osią fabularną Wyzwolenia jest „próba do spektaklu” pt. Polska Współczesna oraz konflikty związane z ową próbą. Edukacja, klasa szkolna, wolnomyślicielskie lekcje, relacja uczeń-nauczyciel, muzyka wyrażająca wolę serc. Sięgamy do teatru zagłady. To wszystko łączy się w impresje, które dają przebłysk innego świata. Może właśnie świata, który siedzi w nas, zamknięty i czekający, by go wyzwolić – mówi Radosław Rychcik.
Realizatorzy:
Adaptacja i reżyseria: Radosław Rychcik
Asystent reżysera: Agata Pisiewicz
Scenografia i kostiumy: Anna Maria Karczmarska
Asystent scenografa: Anna Adamiak
Muzyka: Piotr Lis, Michał Lis
Multimedia: Piotr Lis, Michał Lis
Choreografia: Jakub Lewandowski
Asystent choreografa: Justyna Masłowska
Reżyseria światła: Radosław Rychcik
Inspicjent: Agata Schweiger
Występują:
Konrad – Rafał Dziwisz
Reżyser, Maska 2, Maska 7 – Marcin Sianko
Muza, Maska 1, Maska 8 – Dominika Bednarczyk
Chór uczniów
Zosia, Maska 12, Maska 4, Głos 6 – Karolina Kamińska
Kasia, Głos 9 – Karolina Kazoń
Marysia, Głos 4 – Katarzyna Zawiślak-Dolny
Urszula, Maska 10, Maska 11, Głos 5 – Pola Błasik
Hanka, Głos 8 – Natalia Strzelecka
Anka, Głos 3 – Ewelina Przybyła
Franek, Głos 7 – Antoni Milancej
Tomasz, Głos 2 – Krzysztof Piątkowski
Jan, Głos 1 – Rafał Szumera
Hołysz – Maciej Jackowski
Starzec, Przodownik, Maska 5, Maska 9 – Feliks Szajnert
Kaznodzieja, Mówca, Ojciec – Tomasz Międzik
Karmazyn, Syn, Samotnik – Tomasz Augustynowicz
Harfistka, Maska 3 – Agnieszka Judycka
Prezes, Prymas –Marta Konarska
Wróżka, Maska 15, Maska 16 – Marta Waldera
Tancerze: Justyna Masłowska, Dorota Wacek, Kasia Pawłowska, Natalia Dinges, Dominika Wiak, Krystian Łysoń, Oskar Malinowski, Aleksander Kopański, Grzegorz Łabuda.
Stanisław Wyspiański, Wyzwolenie
Premiera: 11 lutego 2017 roku, godz. 19.00
Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
