Od 18 do 27 lipca w Domu Pamięci Żydów Górnośląskich, oddziale Muzeum w Gliwicach, będzie miał miejsce cykl warsztatów w ramach Programu Kreatywnej Adaptacji – Są dzieci skórzane, są dzieci wełniane. Ich efektem będzie spektakl teatralny – adaptacja bajki Uriego Orleva Babcia robi na drutach, którego premiera odbędzie się w Teatrze Miejskim w Gliwicach. Projekt rozpoczyna casting na tytułową babcię. Uczestnikami działań będą dzieci ze świetlic środowiskowych w Gliwicach oraz uczniowie gliwickich szkół.
Przedstawienie ma powstawać metodą improwizowaną. Uczestnicy będą także pracować nad scenografią, kostiumami, oprawą wizualną i muzyczną. W projekt są zaangażowani artyści – kompozytor i multiinstrumentalista Patryk Zakrocki, animatorka i artystka wizualna Alicja Jodko (założycielka Dziecięcej Wytwórni Filmowej pionierskiego, autorskiego warsztatu animacji dla dzieci) oraz Katarzyna Goczoł –scenografka, stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodoweg0.
Uri Orlev (Jerzy Orłowski) to izraelski prozaik, autor książek dla dzieci i tłumacz. Urodził się w Warszawie w 1931 roku. Podczas II wojny światowej został przesiedlony wraz z rodziną do getta warszawskiego. Po stracie matki, wraz z bratem wywieziony został do obozu w Bergen-Belsen, gdzie spędził prawie dwa lata. Po zakończeniu wojny wyemigrował do Palestyny. W 1962 przeprowadził się do Jerozolimy, gdzie mieszka do dziś.
Jako pisarz zadebiutował w 1956 roku. Jest autorem ponad trzydziestu książek, które przetłumaczono na 38 języków. Napisana w 1980 roku książka Babcia robi na drutach była tłumaczona na wiele języków, w tym polski w 2009 roku. Uri Orlev jest m.in. laureatem Nagrody im. Janusza Korczaka oraz Nagrody im. Hansa Christiana Andersena.
Gliwickie przedsięwzięcie, realizowane w Domu Pamięci Żydów Górnośląskich, będzie pierwszą w Polsce próbą wystawienia tego tekstu na scenie teatralnej. Sam autor zaś ma pojawić się na premierze.
Treść bajki Babcia robi na drutach to historia o nieakceptacji, niezrozumieniu „wełnianych” dzieci przez ich „skórzanych” rówieśników oraz dorosłych w małym miasteczku jakich na świecie tysiące. Babcia stwarza świat z włóczki; jej wełniani wnukowie wyróżniają się więc w homogenicznym społeczeństwie. Jej słowa: „Są dzieci skórzane, są dzieci wełniane”, broniące odmienności, pełne szacunku wobec tego co inne, stały się mottem muzealnego projektu. Ta opowieść o „innych”, którzy nie przystają do otoczenia niesie ponadczasowy, uniwersalny przekaz skierowany przeciwko dyskryminacji i wykluczeniu.
Premiera spektaklu będzie miała miejsce we wrześniu 2017 roku na deskach Teatru Miejskiego w Gliwicach. Prace stworzone przez uczestników zostaną pokazane w internecie.
Cykl warsztatów międzypokoleniowych Są dzieci skórzane, są dzieci wełniane
Od 18 do 27 lipca 2017 roku
Dom Pamięci Żydów Górnośląskich, Oddział Muzeum w Gliwicach
