Nagrodę WATCH DOCS jury przyznało jednogłośnie filmowi Jeszcze jutro Jiana Fiana, jednemu z najpiękniejszych dokumentów ostatnich lat. W uzasadnieniu decyzji członkowie jury podkreślili, że nagrodzony film poprzez opowiedzianą filmowym językiem osobistą historię podkreśla wagę upodmiotowienia kobiet oraz praw osób niepełnosprawnych w dynamicznie zmieniającym się kraju.
Jeszcze jutro to opowieść o Yu Xiuhua, której krótki poemat Przeszłam pół Chin, żeby spać z tobą niemal z dnia na dzień stał się ogólnonarodową internetową sensacją. Wkrótce potem Yu Xiuhua, poetka z rolniczej chińskiej prowincji, była już literacką gwiazdą, z entuzjazmem podejmowaną w Pekinie przez tłumy fanów. Sława i prawdziwa popularność przyniosły Yu pieniądze, z których zamierza skorzystać w ciężkiej walce o niezależność, jaką – dzięki nagrodzonemu filmowi Fan Jiana – toczy dosłownie przed oczami widzów. Cierpiąca na porażenie mózgowe Yu w wieku 19 lat została przez rodziców wydana za mąż i spędziła swoje dotychczasowe życie w związku bez miłości i pożądania. Teraz, nie oglądając się na reputację, zdanie rodziców i męża, stanowczo żąda rozwodu.
Jury 17. MFF WATCH DOCS przyznało także specjalne wyróżnienie, uzasadniając je potrzebą docenienia Chrisa Kelly’ego, reżysera Kambodżańskiej wiosny. W ocenie jury twórca ten, wraz ze swoimi niezwykłymi bohaterami, z godną podziwu determinacją ukazuje w swoim filmie skomplikowaną rzeczywistość, a jego dokument to mocna, polityczna opowieść o niesprawiedliwości. Kambodżańska wiosna jest pokłosiem dziewięciu lat pracy reżysera. Film ten to nie tylko niezwykły obraz przemian kambodżańskiego krajobrazu, także społeczno-politycznego, ale też najciekawszy bodaj w nowszym artystycznym dokumencie „nieaktywistyczny”, outsiderski portret aktywistów.
Troje głównych bohaterów to wielebny Luon Sovath, buddyjski mnich, który staje się wideoaktywistą i obrońcą praw człowieka, mimo problemów z religijnym establishmentem ceniącym sojusz tronu i ołtarza, Srey Pov, matka trojga walcząca z przymusowymi ewikcjami i jej przyjaciółka Tep Vanny, która powoli wysuwa się na czoło społecznego ruchu protestu przeciw wysiedleniom. Kelly’ego interesuje polityczna i osobista złożoność ich walki o to, w co wierzą. Złożoność, która w końcu przeradza się w dramat. Świetnym zdjęciom wyróżnionego filmu towarzyszy muzyka Jamesa Holdena, współtworząca misterną kompozycję audiowizualnej fugi, której poszczególne wątki zaplatają się w emocjonalnym finale.
Tegoroczną Nagrodą Publiczności festiwalu WATCH DOCS uhonorowany został Najbrzydszy samochód świata w reżyserii Grzegorza Szczepaniaka. Wybrany przez festiwalową widownię dokument to historia pewnej sentymentalnej podróży Bogdana Różyckiego – posiadacza i miłośnika tytułowego auta, 51-letniego wartburga – oraz jego mamy, 94-letniej Pani Kazimiery. Reżyserowi filmu udała się trudna sztuka: ukazał bohaterów wraz z ich pięknem i niedoskonałościami w sposób szczery, a jednocześnie ciepły i czuły – co doceniła publiczność siedemnastej edycji WATCH DOCS.
Przyznawaną przez Zarząd Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka Nagrodę im. Marka Nowickiego, dla twórców o wybitnych osiągnięciach w ukazywaniu praw człowieka w filmie, otrzymał legendarny belgijski reżyser Thierry Michel. W czwartek 14 grudnia podczas uroczystości zamknięcia festiwalu zobaczyć było można jego najnowszy film Dzieci przypadku.
Po zakończeniu festiwalu w Warszawie po raz trzeci WATCH DOCS z wielkim sukcesem odbył się w Mińsku na Białorusi (od 14 do 17 grudnia). Warto zaznaczyć, że WATCH DOCS po raz pierwszy odbył się na Białorusi legalnie, po uzyskaniu zgody białoruskiego Ministerstwa Kultury i biura cenzury. WATCH DOCS Białoruś ma również swoją edycję objazdową, tegoroczna odbyła się w trzech miastach: Stołpcach, Grodnie i Brześciu. Także i u nas w 2018 roku WATCH DOCS tradycyjnie ruszy w Polskę – jego objazdowa odsłona zawita do około 40 polskich miast.
Finał 17. MFF WATCH DOCS
14 grudnia 2017 roku
