15 marca w Teatrze Lalka odbędzie się premiera spektaklu Król Marionetek, w reżyserii i choreografii Izadory Weiss. Przedstawienie pokazywane jest w ramach Festiwalu Nowe Epifanie.
W przestrzeni zainspirowanej malarstwem Tadeusza Makowskiego, choreografka, Izadora Weiss, przy pomocy aktorów, tancerzy i muzyki uruchamia teatr marionetek. Wiedzione dźwiękami skrzypiec wędrują w poszukiwaniu szczęścia. Czy odkryją, kto kieruje ich życiem, kim jest niewidzialny władca? W poetyckiej scenerii, na pograniczu jawy i snu, wraz z tańczącymi bohaterami spektaklu, poznajemy tajemnicę lalkowego istnienia.
Od lat buduję swój teatr na niezawodnym fundamencie muzyki. Wierzę w to, że właśnie muzyka jest kluczem do zrozumienia piękna i harmonii świata. W moim teatrze wszystko tworzy tajemniczą całość. To świat, gdzie muzyka, taniec, poezja i obrazy łączą się, żeby widz oderwał się od szarej rzeczywistości i swoich kłopotów. Chcę, żeby poczuł, że piękno, za którym tęskni każdy człowiek, może zagościć w jego sercu, jeśli podda się magii teatru. Marionetki są takimi magicznymi istotami. Jeśli one też potrafią odnaleźć się w muzyce, to w moim przekonaniu każdy wrażliwy widz, niezależnie od swojego wieku, przeżyje wraz z nimi chwile radości. Tadeusz Makowski był wspaniałym malarzem właśnie dlatego, że w bardzo prostych liniach i barwach swoich bohaterów potrafił wyczarować wiele ludzkich emocji i nadać im siłę dotarcia do widza w najprostszych wzruszeniach. Jestem szczęśliwa, że dzięki scenografowi Janowi Polewce mam możliwość ożywienia dziecięcych postaci z obrazu Makowskiego na scenie i połączenia ich naiwnego tańca z najwyższej klasy umiejętnościami moich wspaniałych artystów z Białego Teatru Tańca, który za dwa miesiące rozpocznie stałe występy w Warszawie. Jestem szczęśliwa, że Grzegorz Turnau napisał piękne piosenki do wybranych przeze mnie wierszy Leśmiana, bo stanowią one kontrapunkt do muzyki Bacha, Wieniawskiego i Bacewicz granej na skrzypcach przez moją córeczkę tak pięknie, że samo jej słuchanie wystarczyłoby, żeby przenieść się w świat marzeń – przyznaje Izydora Weiss.
- Scenariusz, choreografia, reżyseria i opracowanie muzyczne: Izadora Weiss
- Scenografia i lalki: Jan Polewka
- Muzyka do piosenek: Grzegorz Turnau, Jerzy Wysocki
- Aranżacje: Paweł Piątek
- Przygotowanie wokalne: Aldona Krasucka
Izydora Weiss jest absolwentką Szkoły Baletowej i Akademii Muzycznej w Warszawie. Autorka choreografii do trzydziestu spektakli operowych prezentowanych na scenach krajowych oraz w USA, Francji, Irlandii, Niemczech, Luksemburgu, Holandii i Finlandii. Przełomowym jej spektaklem stał się Pierwszy Koncert skrzypcowy Krzysztofa Pendereckiego. Jiři Kylián zaprosił ją do Nederlands Dance Theater na staż choreograficzny. Wielokrotny pobyt w tym zespole dał jej szansę doskonalenia warsztatu u jego boku, oraz takich twórców jak Hans van Manen, Ohad Naharin i Paul Lightfoot. Jest założycielką i dyrektorem artystycznym Bałtyckiego Teatru Tańca. Wyreżyserowała spektakle takie jak: Romeo i Julia, Haendla Tre Donne Tre Destini, Święto wiosny, Sen Nocy Letniej, Niderlandy, Burza, Fedra, Tristan & Izolda. Rok 2017 zaowocował premierą autorskiego spektaklu Darkness. Izadora Weiss jest obecnie skupiona na budowaniu stałego zespołu Białego Teatr Tańca w Warszawie. Temu, między innymi, służył autorski projekt Eros Thanatos inspirowany malarstwem Jacka Malczewskiego z muzyką Karola Szymanowskiego i Peterisa Vasksa. Spektakl został zrealizowany na gościnnej scenie Teatru Polskiego Andrzeja Seweryna. Do obu tych dzieł choreograficznych Izadora Weiss zaprojektowała dekoracje i kostiumy.
Grzegorz Turnau to kompozytor, piosenkarz i pianista, autor tekstów, aranżer. Gry na fortepianie uczył się w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I stopnia im. Ignacego Paderewskiego w Krakowie. Studiował filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 2016 roku kierownik muzyczny Teatru Lalka. Przez 13 lat związany z Piwnicą pod Baranami. W 1991 roku ukazał się jego debiutancki album Naprawdę nie dzieje się nic. Od tego czasu wydał 16 solowych albumów i uczestniczył w kilkudziesięciu innych projektach fonograficznych. Komponuje muzykę dla filmu i teatru, m.in. od wielu lat współpracując z reżyserem Jarosławem Kilianem; jest też autorem większych form muzycznych. Laureat wielu nagród, m.in.: 9 Fryderyków, 2 Wiktorów, Grand Prix Festiwalu w Opolu. Otrzymał medal Gloria Artis i Złoty Krzyż Zasługi. W 2016 roku został laureatem Nagrody Miasta Krakowa w dziedzinie kultury i sztuki.
Jan Polewka to malarz, reżyser, autor adaptacji scenicznych i przekładów sztuk. W latach 1990–1998 dyrektor krakowskiego Teatru Lalki i Maski Groteska. Współpracuje z teatrami dramatycznymi, lalkowymi i operą. Reżyser i scenograf własnych spektakli dziecięcych i młodzieżowych dla Teatru TV: Towarzystwo Pana Brzechwy, Awantury i wybryki małej małpki Fiki-Miki oraz spektaklu autorskiego Miromagia, inspirowanego malarstwem hiszpańskim, nagrodzonego Gran’ Premio na Festiwalu Stregagatto w Rzymie. Także autor projektów dla sceny marionetek Warszawskiej Opery Kameralnej, plakatów teatralnych i ilustracji do baśni. Z Teatrem Lalka współpracuje po raz pierwszy.
Król Marionetek
15 marca 2018 roku
Teatr Lalka w Warszawie
