Valletta jako miasto, które przeszło okres transformacji i budowania tożsamości po uzyskaniu pełnej niezależności Malty, jest swoistym papierkiem lakmusowym zmian społecznych oraz ich wpływu na przestrzeń publiczną.
W opinii artystki swoboda i krótkoterminowe planowanie rozwoju miasta przyczyniają się do utraty pierwotnego charakteru kosztem bieżących zysków. Zmiany dotykają nie tylko wizerunku tkanki miejskiej Valletty, ale dotyczą również lokalnej społeczności, struktury demograficznej i migracji wewnętrznej.
Jednostka jest ciągle obarczana kolejnymi zmianami życia w mieście i koniecznością adaptacji do nowej rzeczywistości. Wysokie ceny nieruchomości, brak korzystnych warunków sprzyjających wychowaniu dzieci to jedne z wielu konsekwencji oportunistycznej postawy decydentów, której rezultatem jest m.in. stopniowe wyludnianie się miasta. Artystka zadaje więc pytanie: czy możliwe jest utrzymanie historii bez ludzi, którzy ją tworzyli w dobie obecnej tendencji?
Architektura miasta zmienia się tak samo, jak zmieniają się jego mieszkańcy. Dostosowuje się do nowych funkcji, często ukrywając się za historycznymi fasadami. Przemiana miast z tych zwyczajnie do życia na te tętniące życiem jest wszechobecnym trendem, po którym najczęściej doświadczamy tęsknoty za przestrzenią przyjazną mieszkańcom i pierwotnym charakterem miast.
Ten linearny system zależności oparty na formie koła stanowi pewnego rodzaju ograniczenie, z którym człowiek próbuje walczyć. Prezentowany cykl fotografii analogowych, będący swoistym zapisem miasta i jego ludności w wyselekcjonowanych pod względem czasu i funkcji miejscach, stanowi wstęp do dalszej dyskusji, by w ostatecznym rozrachunku znaleźć odpowiedź na pytanie: Jak nie walczyć z miastem?
Natalia Pośnik – studentka Wydziału Architektury na Politechnice Wrocławskiej, artystka łącząca swoje miejskie pasje za pośrednictwem medium fotografii analogowej. Jej rezydencja w maltańskiej Valletcie związana była z badaniem charakteru miasta, którego definicję Pośnik umieściła gdzieś pomiędzy czasem, miejscem – architekturą, zagospodarowaniem przestrzennym czy kolejnymi warstwami historii zapisanymi w zabudowie Valletty – a lokalną społecznością, która tkankę miejską wypełnia. Motywem, do którego artystka zdaje się w swoim projekcie często powracać, jest relacja człowieka z miastem, którą Pośnik uznaje za podstawę jej fotograficznej narracji. W ten swoisty dla niej sposób przypomina, że to właśnie my, nasze rodziny i bliscy, tworzymy miasta, w których żyjemy.
Rezydencja Natalii Pośnik w Valletcie jest efektem współpracy Strefy Kultury Wrocław, Blitz, Europejskiej Stolicy Kultury Valletta 2018 i Arts Council Malta w ramach programu AIR Wro.
Natalia Pośnik Jak nie walczyć z miastem?
Od 27 września do 7 października 2018 roku
Strefa Kultury Wrocław
