Nietota – wystawa, w której tytule pobrzmiewa niemowlęce gaworzenie – odwołuje się do ezoterycznego dzieła Tadeusza Micińskiego z 1910 roku, Księgi tajemnej Tatr. Słowo użyte przez autora to potoczna nazwa lepidodendronów, spokrewnionych z paprotnikami botanicznych reliktów sprzed 300 milionów lat. Ludowy przesąd, rozpowszechniony zwłaszcza na terenie Karpat, przypisywał im działanie magiczne. Przewrotna nazwa oznaczać miała „nie tą”, czyli Tą, której imienia wymawiać nie należy.
Trudno jednoznacznie orzec, jakie były motywacje Micińskiego, kiedy sięgał po tradycję guseł w swojej wizyjnej powieści. Znając osobowość autora, literacko sportretowanego na stronach jednej z powieści Stanisława Ignacego Witkiewicza, trudno podejrzewać go o fascynacje wyłącznie etnograficzne. Sam tytuł jest bowiem znaczącym neologizmem nawiązującym do stanu „bez-sensu” czy „niemoty”. W praktyce nienazywania znajduje odbicie silna wiara w magię sympatyczną, a pośrednio – nadprzyrodzoną moc reprezentacji. (…)
Łukasz Huculak
Pierwsza edycja wystawy odbyła się w Muzeum Współczesnym Wrocław w dniach od 29 czerwca do 1 października 2018 roku.
Artyści: Paweł Baśnik, Olaf Brzeski, Łukasz Huculak, Robert Kuśmirowski, Marcin Łuczkowski, Maess, Kamil Moskowczenko, Łukasz Patelczyk, Laura Pawela, Hubert Pokrandt, Alex Urban, Małgorzata Wielek-M
Nietota
kurator: Łukasz Huculak
koordynacja: Danka Milewska
Od 9 listopada 2018 roku do 5 stycznia 2019 roku
Galeria Miejska BWA w Bydgoszczy
