Od 23 marca 2012 roku w gmachu Zbiorów Sztuki we Włocławku będzie można oglądać wystawę Nie tylko Wenus… Nagość w sztuce dawnej i współczesnej ze zbiorów Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku.
Wystawa Nie tylko Wenus… Nagość w sztuce dawnej i współczesnej jest pierwszą w dziejach włocławskiego muzeum ekspozycją poświęconą temu tematowi. Ma na celu ukazanie nagości w sztukach plastycznych (malarstwo, grafika, rysunek, rzeźba) od czasów nowożytnych po współczesne, na przykładzie dzieł z kolekcji własnej Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku.
Tytuł Nie tylko Wenus… odnosi się do powszechnego używania imienia starożytnej bogini miłości, wiosny, piękna w przedstawieniach nagich kobiet. Jednak wystawa nie ogranicza się do prezentacji tylko nagich wizerunków kobiecych. Znajdą się na niej też akty męskie i nagie dzieci, których uzasadnienie w wielu dziełach odczytuje się po poznaniu ich symboliki, sensu czy treści. Nagi człowiek od najdawniejszych czasów był odzwierciedlany w dziełach sztuki, a jego akt był zazwyczaj niezbędny przy przedstawianiu tematów o wyższej randze kulturowej — religijnych, alegorycznych, a przede wszystkim mitologicznych.
Wystawa ma dać możliwość poznania najpopularniejszych tematów, w których nagość jest całkowita, bądź zasugerowana (kiedy nie w pełni ukazuje wszystkie intymne części ciała), gdzie jest pretekstem do zilustrowania różnorodnych treści, bądź stanowi sama w sobie temat — akt, będący studium nagiej postaci z natury.
Wystawa prezentuje obrazy i grafiki od XVI wieku, wzorujące się na dziełach wybitnych malarzy — jak Tycjan, Francesco di Rossa czy Rubens, przez najróżniejsze malarskie i rzeźbiarskie rozwiązania z XIX i 1. połowy XX wieku, po prace powstałe w latach 80. XX w. Wśród autorów są artyści europejscy (dotyczy to głównie grafik i malarstwa nowożytnego), a spośród twórców polskich przede wszystkim artyści należący do kręgu twórców lokalnych, reprezentujących zwłaszcza środowisko włocławskie.
Nagie, w większości kobiece, ciała przedstawione są samodzielnie lub w określonym kontekście — sceny mitologicznej, historycznej, biblijnej, alegorycznej czy symbolicznej.
W zespole najstarszych dzieł znalazły się grafiki o treściach religijnych, mitologicznych i alegorycznych m.in. miniaturowy miedzioryt Heinricha Aldegrevera Rhea, Romulus i Remus czy drzeworyt Wenus i Kupidyn w lesie według Tycjana wykonany przez Niccolo Boldriniego, manierystyczny obraz Caritas według dzieła Francesco di Rossa zw. Salviati czy barokowe płótno Wyrok Midasa przypisywane Carlo Cignaniemu oraz akt w całej postaci Andromeda według znanego dzieła Rubensa. Rokokową swobodę reprezentuje miedzioryt włoski z 1795 r. ilustrujący jedną z pieśni Orlanda Szalonego Ariosta. Symboliczny klimat wywodzący się ze sztuki Arnolda Böcklina ukazują obrazy wybitnych, lokalnych malarzy — Ludwika Boucharda i Leona Bigosińskiego.
Z kolekcji sztuki XX wieku na wystawie znalazły się secesyjne stylizacje w obrazie Stanisława Eljasza Radzikowskiego Adam i Ewa oraz w rzeźbach Wacława Bębnowskiego czy Konstantego Laszczki. Kubistyczne geometryzacje reprezentują akty włocławskiego artysty Mieczysława Woźnickiego, a egzotykę prace Aleksandra Laszenki. Dość liczny zestaw aktów jest dziełem urodzonego we Włocławku rzeźbiarza i malarza Tadeusza Szadeberga — mistrza ocierających się o nieprzyzwoitość przedstawień kobiecego ciała. Z kolei w obrazach Kazimierza Mikulskiego nagie kobiety to surrealizujące zagadki. Pełen skojarzeń jest też obraz innego, znanego artysty krakowskiego — Mieczysława Wejmana.
W pracach z lat 80. XX wieku dominują akty graficzne i malarskie, urodzonego we Włocławku i od lat należącego do środowiska krakowskiego, Grzegorza Bieniasa, które są pełne kolorystycznych, a zwłaszcza rysunkowych rozwibrowań, jednocześnie niepozbawione modernistycznej deformacji.
Oprawa plastyczna wystawy: Magdalena Kolanowska
Wernisaż: 23 marca, godz. 17.00
Wystawa potrwa do 20 maja
Gmach Zbiorów Sztuki
ul. Zamczej 10/12
Włocławek
