Od 25 lipca w kinach studyjnych zobaczyć będzie można produkcję Charliego Chaplina – Król w Nowym Jorku, z roku 1957.
Charles Charlie Chaplin urodził się w 1889 roku w biednej rodzinie londyńskich aktorów. Alkoholizm ojca, choroba psychiczna matki, tułaczka po przytułkach nie dały mu łatwego startu w życiu, ale zapewniły cenne doświadczenie i dużą siłę przebicia. Po 110 latach od debiutu (w roli gazeciarza w Jim: a Romance of Cockayne) Sir Chaplin uznawany jest za ikonę kina, największego komediowego aktora, który w nieodłącznym meloniku bawi i wzrusza coraz to nowe pokolenia.
Przełomem w karierze scenicznej Chaplina było nawiązanie współpracy z Keystone Studio i wyjazd do Ameryki. Występując w krótkometrażowych filmach, szybko przejął ich reżyserowanie oraz autorstwo scenariuszy, samemu tworząc kilkadziesiąt arcydzieł burleski. Jego ówczesny bohater Tramp – biedak o złotym sercu – bywa włóczęgą, żołnierzem, kelnerem, malarzem; w 1921 opiekuje się sierotą, a film Brzdąc staje się wielkim hitem kina niemego. Chaplin wzmacnia swoją pozycję na tyle, by wraz z innymi gwiazdami założyć studio filmowe. Od 1923 roku w United Artist powstawały jego wszystkie pełnometrażowe filmy. Pierwszym arcydziełem, pokazywanym w rok po premierze w 50 krajach, stała się Gorączka złota z 1925 roku. Ta wielka produkcja z setkami statystów i słynną sceną jedzenia buta szybko zarobiła 5 mln. dolarów, sumę wówczas ogromną. Choć era kina niemego nieuchronnie przeminęła, Chaplin pokazując w 1931 roku kolejny film – Światła wielkiego miasta – nie uległ nowej modzie. Ten i społeczną komedię Dzisiejsze czasy z 1936 roku nagrał bez dialogów, na co pozwolić sobie mógł tylko tak genialny twórca jak on.
Pierwsze trzy małżeństwa Chaplina, w tym z gwiazdą Dyktatora – Paulette Goddard, okazały się nieszczęśliwe. Czwarte, zawarte z 36 lat młodszą Ooną O’Neill, przetrwało oskarżenie Chaplina o nieślubne dziecko z nieletnią oraz pomówienie o komunizm. Powojenna polityka wewnętrzna USA spowodowała, że Chaplinowi odmówiono wjazdu, gdy w 1952 roku wracał z londyńskiej premiery swojego kolejnego wielkiego hitu Światła rampy. Komik wraz z żoną i ośmiorgiem dzieci postanowił zamieszkać w Szwajcarii.
Ostatnie lata życia artysty (Chaplin zmarł w 1977 roku) to czas zarówno politycznej rehabilitacji jak i licznych artystycznych hołdów. Zostaje odznaczony Orderem Legii Honorowej a przez królową Elżbietę II tytułem szlacheckim. Symptomatyczne staje się przyznanie Chaplinowi w 1972 roku Honorowego Oscara za nieoceniony wkład w sztukę filmową całego stulecia. Chaplin po 20 latach tryumfalnie wrócił do Stanów Zjednoczonych, by po odbiorze Nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej wysłuchać 12 minutowej owacji – najdłuższej w historii.
- Król w Nowym Jorku
Wedle słów tytułowego bohatera filmu, jedną z drobnych niedogodności w życiu jest rewolucja. Przewrót polityczny w ojczyźnie króla Shahdova zmusza go do ucieczki z europejskiej Estrovii aż za ocean. Okradziony z pieniędzy przez własnego premiera przybywa do Nowego Jorku z pustymi kieszeniami. Nie przeszkadza mu to jednak w zdobyciu popularności, szczególnie gdy fragment jego idealistycznego przemówienia emituje na żywo telewizja. Obok medialnej kariery król Shadhov poznaje dziesięcioletniego redaktora szkolnej gazety Ruperta (w tej roli syn Chaplina). Chłopiec – mały anarchista i nieodrodny syn komunizujących rodziców, zaprzyjaźnia się z monarchą. Jednak nad tą zaskakującą przyjaźnią zaczynają zbierać się ciemne, polityczne chmury…
Shadhov to ostatnia wielka rola Chaplina. W pogodnej postaci monarchy odnajdujemy wiele z dawnego Charliego, który tak w życiu, jak i w filmie, zaczynał jako biedak, by skończyć po królewsku.
Król w Nowym Jorku / A King in New York
Projekcje rozpoczną się 25 lipca 2014 roku
Reżyseria/Scenariusz/Produkcja/Muzyka: Charles Chaplin
Obsada: Charles Chaplin, Maxine Audley, Jerry Desmonde, Dawn Addams, Michael Chaplin
Wielka Brytania, 1957
Dystrybucja w Polsce: Art-House
