„Na Skrzyżowaniu Kultur”

Od piątku 16.09 do niedzieli 18.09 w Warszawie podczas festiwalu „Na Skrzyżowaniu Kultur”, będzie można obejrzeć trzy zespoły teatralne: Teatr Titanic z Niemiec, Teatr Woskriesiennia z Ukrainy oraz rosyjski Teatr Derevo.

Festiwal „Na Skrzyżowaniu Kultur” odbywa się w tym roku po raz pierwszy. Zaprezentowana zostanie sztuka z Kaukazu, Białorusi, Rosji i Ukrainy, z Czech i Litwy oraz Niemiec i Francji. „Na Skrzyżowaniu Kultur” to osiem koncertów z udziałem siedemnastu zespołów, cztery przedstawienia teatralne, wernisaż i projekcje filmowe oraz występy gwiazdy festiwalu: Cirque ICI. W programie koncerty muzyki popowej, folkowej i rockowej.

Festiwal ten to prawdziwe skrzyżowanie kultur w samym sercu stolicy – pod Pałacem Kultury i Nauki. Spektakle mają charakter plenerowy, otwarty i nie są biletowane.

W programie:  

16 września o godz. 22.00 –  spektakl niemieckiego Teatru Titanick: „Firebirds”

Teatr Titanick ma swoje korzenie w tradycji europejskiego teatru ludowego. Łącząc przy tym nowoczesne formy ekspresji. Celem jest stworzenie świata obrazów, które byłyby rozumiane przez ludzi wszystkich kultur. Obrazy te fascynują publiczność na całym świecie. Teatr Titanick został założony w Niemczech w miejscowości Munster w 1990 roku. Artyści z Munster i Leipzig stworzyli oryginalną grupę, która szybko rozwinęła się w międzynarodowy zespół. Produkcje Titanicka, przyniosły grupie wiele sukcesów. Zespół zdobył m.in. pierwsze miejsce podczas B.I.T.E.F. (The International Belgrade Theatre Festival) w 1994 roku oraz nagrodę publiczności podczas Just for laughs Festival in Montreal, Canada in 2002. Największym jednak sukcesem są setki tysięcy entuzjastycznych widzów uczestniczących w spektaklach Titanika.

Firebirds – Fascynujące, ogromne konstrukcje. Żywa muzyka. Efekty specjalne. Atmosferą obrazów, Teatr Titanick opowiada o mistycznych historiach, naturze ludzkiej, przyrodzie i technice. Kreśląc nastrój – dzikie akcje i poetyczne widowisko pokazane z dziwacznym humorem i groteskowym charakterem. To dzika walka o najlepsze miejsce / pozycję (w wyścigu). Piloci próbują różnych dróg i możliwości by powstrzymać innych przed osiągnięciem celu. Kradną sobie wzajemnie ekwipunek i zrobią wszystko by być pierwszym na szlaku. Jednak, przed tym muszą przejść przez wiele prób i rytuałów. Wyścig maszyn latających, a raczej parodię wyścigu i związane z tym niebezpieczeństwa, obserwuje Czarny Anioł.

Na koniec parady lotniczej, maszyny są kierowane przez nawigatorów na jedno miejsce, gotowe do lotniczego pokazu. Ale piloci nie używają rampy to prezentacji swoich maszyn. Przy każdej sposobności chcą zaprezentować przede wszystkim siebie. Ale ostateczna próba wypada marnie a nie jak sądzili spektakularnie. Tylko jeden z pilotów jest w stanie zrealizować swoje długoletnie marzenie. Wspierana przez Czarnego Anioła, unosi się w stronę nocnego nieba przy akompaniamencie poetycznych efektów ogni sztucznych.
 

17 września o godz. 21.00 – spektakl ukraińskiego Teatru Woskriesiennia: „Fiesta”

Lwowski teatr Woskresinnia został założony w 1990 roku przez Jarosława Fedoryshyna i grupę młodych aktorów z różnych ukraińskich miast. Credo teatru to łączenie tradycji z poszukiwaniem nowych form ekspresji. Zespół przedstawia publiczności, światową klasykę oraz sztuki współczesne dotąd nieznane. Między innymi przy wsparciu Francuskiego Centrum Kultury, Teatr wprowadził na ukraińską scenę Świętoszka Moliera, a w 2002 roku, razem z organizacją Pro Helvetia, zorganizował ukraińsko-polskie przedsięwzięcie Hiob. Zespół kontynuuje tradycje teatru psychologiczno-plastycznego, czerpiąc inspirację z metody Stanisławskiego i Kurbasa oraz ze sztuki wschodu. Po spektaklach aktorzy próbują angażować widzów do dyskusji o palących problemach społecznych. Grupa jest inicjatorem wielu międzynarodowych spotkań; wspólną pracę ze Stowarzyszeniem Sportowym Dynamo zakończył pierwszy na Ukrainie pokaz sztucznych ogni o nazwie Pocałunek Nocy. Inne kulturalne wydarzenia zorganizowane z inicjatywy teatru to Festiwal Pieśni Moloda Halychyna oraz koncert z okazji odsłonięcia pomnika papieża Jana Pawła II. Teatr Voskresinnia brał też udział w Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka.

"Fiesta"
"Podczas ostatnich 800 lat wokół miejskiego ratusza we Lwowie wydarzyło się wiele ciekawych rzeczy… Niektóre z nich były tajemnicze, inne rozgrywały się wśród wojennej zawieruchy"- wykorzystując wspaniałą scenografię, łącząc elementy teatru dramatycznego i teatru ruchu, Lwowski Teatr Woskresinnia opowiada historię miasta. Aktorzy używają płonących pochodni, a barwne kostiumy, światła, muzyka grana na żywo, sztuczne ognie i efekty pirotechniczne – dopełniają magii widowiska.

18 września o godzinie 17.00 spektakl Teatru Derevo: „Pierrot”:

Teatr Derevo
Derevo zostało założone w 1988 roku w Leningradzie przez Antona Adassinskiego, który zebrał wszystkich marzycieli, twórców i odkrywców.. Wkrótce potem  wystawiony został ich pierwszy spektakl Czerwona Strefa (Red Zone). W 1991 roku Adassinski i jego uczniowie opuścili Rosję. W 1992 roku osoby które przetrwały dwa lata treningu, stworzyły w Pradze grupę Derevo. Rok 1992 rozpoczął w świecie epokę Dereva. Przedstawienia prezentowane w różnych miejscach bardzo się od siebie różnią. Ściany, powietrze, nastrój, pogoda oraz ludzie – wszystko to ma wpływ na to co ostatecznie zostanie pokazane publiczności. Derevo to światopogląd, system filozoficzny, szczególny sposób pracy i metodologia, które urzeczywistniają się w przedstawieniach grupy. Istota systemu wypracowanego przez Derevo nie zmienia się. Rozwija się natomiast i dąży do perfekcji. Ale, nieodmiennie, przez wszystkie te lata, Derevo wyraża myśli, uczucia, emocje poprzez ruch i sztuki plastyczne. Każdy może to zobaczyć na scenie.

Trudno opisać spektakle Dereva, ponieważ zespół nie używa słów. To teatr ruchu, tańca, ale takżę pięknych scenicznych obrazów o niezwykłej plastycznej urodzie. Derevo wykorzystuje w swojej sztuce elementy tańca współczesnego, butho, tradycję rosyjskiej awangardy, komedii dell’arte a także klaunadę, performance czy happening.

Arcan lub pośmiertne przygody Pierrota jest paradą, która ma formę interaktywnej zabawy aktorów z przechodniami. Pierrot nie umiera tak po prostu, ale zawiera układ ze Śmiercią i może przyjrzeć się przez krótką chwilę temu, co się z nim stanie po egzekucji. Egzekucja Pierrota to opowieść o tym jak trudno jest umrzeć, gdy jest się komikiem. Arcan lub pośmiertne przygody Pierrota jest historią tego, co stanie się z komikiem, jeśli w końcu umrze. Ostatecznie Pierrot uświadamia sobie, że nie jest tym, kim myślał, że jest. Spotyka ponownie wszystkie cienie z przeszłości, pokusy przyszłości i wspaniały płomień teraźniejszości.