Dzisiaj, 21 kwietnia, zmarła Magdalena Abakanowicz, najbardziej znana na świcie polska rzeźbiarka. O jej śmierci poinformował rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, prof. Adam Myjak.
Częste w twórczości Abakanowicz były zwielokrotnione sylwetki ludzkie stojące w pewnym porządku. Artystka specjalizowała się w tworzeniu dużych, figuralnych kompozycji przestrzennych opartych na tkaninie, wykorzystujących też innych materiały, takie jak kamień, drewno i brąz – zwanych od jej nazwiska abakanami. Te formy rzeźbiarskie konstruowane z tak niekonwencjonalnego materiału zrewolucjonizowały spojrzenie na tkaninę artystyczną. Zrywały z dotychczasową płaszczyznowością tkanin przeznaczonych do dekoracji wnętrza. Spełniały tez funkcję praktyczną jako próba dostosowania monumentalnej rzeźby do skromnych warunków lokalowych. W 1962 roku na Międzynarodowym Biennale Tkaniny w Lozannie podwieszane u sufitu prace wywarły ogromne wrażenie swoją ekspresją barwy, fakturą, miękkością i pomysłowością. W 1965 przyniosły Magdalenie Abakanowicz główną nagrodę na Biennale w São Paulo.
Magdalena Abakanowicz urodziła się w 1930 roku. W latach 50. ukończyła warszawską ASP, a później także Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Sopocie. Była profesorem na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu oraz członkiem Rady Programowej Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.
Magdalena Abakanowicz
1930–2017
