Warszawska wystawa Rembrandt. Rysunki i ryciny w zbiorach polskich została zorganizowana z okazji 400. rocznicy urodzin artysty. Jest to pierwsza, tak obszerna, prezentacja dzieł Rembrandta z publicznych kolekcji w Polsce. Nasze zbiory nie mogą się poszczycić wieloma obrazami artysty. Poza słynnym Pejzażem z miłosiernym Samarytaninem w Muzeum Czartoryskich w Krakowie, posiadamy jedynie dwa portrety tego artysty na Zamku Królewskim w Warszawie: Uczony przy pulpicie i Dziewczyna w kapeluszu. Zachowały się natomiast liczne ryciny i kilkanaście rysunków w Muzeach Narodowych w Gdańsku, Krakowie, Łodzi, Poznaniu i Warszawie, Bibliotekach – Jagiellońskiej i Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie, Uniwersyteckiej w Warszawie oraz w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich i Muzeum ks. Lubomirskich we Wrocławiu. Pokazywane one były 50. lat temu, także z okazji rocznicy urodzin artysty (wówczas 350-letniej) i także w Muzeum Narodowym w Warszawie. Wydaje się, że już z tego powodu warto było pokazać je raz jeszcze. Poza tym badania nad twórczością Rembrandta znacznie się rozwinęły od tego czasu, pozwalając na weryfikację także prac artysty w naszych kolekcjach. Stało się to możliwe dzięki poparciu inicjatywy przez wszystkie instytucje, w których prace te się znajdują i podjęciu badań nad autentycznością obiektów przez kuratorów poszczególnych kolekcji.
Wystawie towarzyszyć będą trzy publikacje: katalog krytyczny prezentowanych na wystawie obiektów, obrazujący stan badań w tej dziedzinie, jego skrócona wersja w formie albumu, dająca możliwość studiowania i podziwiania prac artysty na podstawie reprodukcji, oraz folder.
Komisarze wystawy: Anna Kozak, Joanna A. Tomicka
27 października – 3 grudnia 2006
Muzeum Narodowe w Warszawie
